Sorumluluklar ve Hesaplaşmalar

Elle'in küllerinin bulunduğu kutuyu kollarına sıkı sıkı bastırmış olan Jean'in gözleri hâlâ kan çanağı gibiydi. Şişmiş gözleriyle bana bakarak, "Ona bu kadar iyi baktığın için teşekkür ederim," dedi. "Bana destek olduğun için de. Hastane masraflarını sana ödemenin bir yolunu mutlaka bulacağım, yemin ederim."

Elimi saçlarımın arasından geçirdim. "Gerek yok."

"Ama..."

"Bu olayı kendimi zengin etmek için kullanacağım. Öyle böyle bir zenginlikten bahsetmiyorum, senin masrafların bunun yanında devede kulak kalacak. Cidden, hiç dert etme."

Jean kaşlarını hafifçe çatıp gözlerini yere indirdi, ardından yüzüne yavaş bir tebessüm yayıldı. "Siz gerçekten nazik birisiniz, Kont Bartfort."

"Aynı fikirde olduğumu pek söyleyemem."

Özellikle de duruma daha erken müdahale etmem gerektiği düşünülürse. Jean'in hastane masraflarını ödemek yapabileceğim en ufak şeydi.

"Benim yerime Elle ile ilgilendiniz, bu yüzden ne kadar iyi biri olduğunuzu kesinlikle söyleyebilirim."

Boğazımı temizledim. "Her neyse, akademiye dönebilecek kadar iyi hissediyor musun?"

"Evet. Gerçi okul bir süreliğine tatil edildi. Şey, sanırım pek çok olay yaşanmış."

Evet ve hepsi temelde benim yüzümden oldu.

Şu an tam olarak bir an içinde, Altı Büyük Hanedan muhtemelen bana ne yapacaklarını tartışıp duruyordu.

"Yakında her şey çözülmüş olur," dedim. "Sen ve Noelle... birbirinize mukayyet olun, tamam mı?"

Gözleri fal taşı gibi açıldı. "Şey, tabii... olur."

Hadi ama, bana onun gerçekten de etrafındaki her şeye kör o ana karakter tipinden olduğunu söylemeyin. Noelle'in hislerini hâlâ anlamamış mıydı? Beni rahat bırak cidden.

"Pekala, kendine dikkat et," dedim. "Bir yerin ağrırsa Marie'ye haber ver."

"Tamam, her şey için tekrar teşekkürler."

Jean başını eğerek beni selamladı ve yanımızdan ayrıldı. Arkasından bakarken bir sonraki adımımı düşünmeye başladım.

Yani, cumhuriyetin hazinesini son kuruşuna kadar kurutmayı. Bana tazminat borçlular!