Kutsal Ağacın Gölgesinde

Birkaç gün sonra Altı Büyük Hane'nin liderleri, önceden Lespinasse Hanesi'ne ait olan topraklardaki Kutsal Ağaç Tapınağı'nda bir araya geldi. Detaylı işleri astları hallettiği için konsey liderleri sadece kendi onaylarını gerektiren meseleleri görüşüyordu. Masadaki en acil konulardan biri de Feivel Hanesi'nden Pierre'in yediği halatlardı.

Başkan vekili Albergue Sara Rault, elindeki raporu okurken ciddi görünmeye çalışıyordu fakat içten içe tiksintiyle doluydu. Yine mi Feivel Hanesi? Hiç mi akıllanmaz bu adamlar?

Karşı taraf ilk hamleyi yapıp işgale kalkıştığı sürece Alzer Cumhuriyeti her savaşı kazanacak güçteydi. Ne var ki bu sarsılmaz özgüven, cumhuriyet vatandaşlarının yıllardır komşu ülkeleri kışkırtıp durmasına yol açıyordu.

Bu aptallık daha ne kadar sürecek? Dışarıya hiç renk vermese de Albergue içten içe dehşete düşüyordu.

Kırklı yaşlarının ortasında olmasına rağmen uzun boylu, kaslı yapısıyla bir on yıl daha genç gösteriyordu. Kısa kesilmiş saçları ve üzerindeki kusursuz ütülü takımla, yaşının ötesinde son derece karizmatik bir adamdı.

"Lord Lambert," diyerek söze girdi. "Bu hususta bir diyeceğiniz var mıdır?"

Ortalığı karıştıran olayın odağındaki Feivel Hanesi'nin başında Lambert Io Feivel oturuyordu. Kısa boylu, tombul yapısıyla Albergue'nin tam zıttıydı. Dökülen saçları açılmaya başlamış, üzerine geçirdiği şatafatlı kıyafetlerin ağırlığından hareket edebilmesi bile mucize gibi görünüyordu.

"Oğlum biraz hareketlidir, kabul ediyorum," diye geçiştirdi Lambert. "Ama niyeti sadece meydanda hünerini sergilemek. Artık sınırımıza dayanmaya cesaret edebilen ülke sayısı öyle azaldı ki... Holfort ile ufak bir sürtüşmeye girmiş, ne var bunda?"

Druille Hanesi'nin lideri Fernand Tola Druille bu pişkinliğe katılmıyordu. Tecrübesiz sayılsa da basiretli bir yöneticiydi. Dalgalı kısa yeşil saçları ve yeşil gözleriyle dikkat çeken, henüz yirmilerinin başında, odadaki en genç liderdi. "Kendi şahsi çıkarı uğruna başka bir ülkeyle savaş çıkarma noktasına geliyor. Soylu olmanın ne demek olduğundan bihaber görünüyor."

Fernand'ın tespiti gayet yerindeydi fakat Lambert burun kıvırıp başını öteye çevirdi. "Hadi oradan, tohum! Savaş lafı duyunca paçaların tutuşuyorsa evinde oturursun, gerisini biz hallederiz."

Cumhuriyet öyle uzun zamandır yenilgi yüzü görmemişti ki halk artık savaşın ciddiyetini kavrayamaz hale gelmişti. Kazandıkları her zafer, kibirlerini daha da besliyordu.

Diğer liderlerin de kendine göre fikirleri vardı fakat hiçbiri bu meseleyi kayda değer veya acil bulmuyordu.

"Bunu konuşana kadar bu yıl henüz tek bir Değerli Küre elde edememiş olmamıza kafa yorsak daha iyi değil mi?"

"Haklısın. Holfort Krallığı denen yer üstüne konuşmaya bile değmez."

"Açsınlar ağızlarını, versinler üç beş tazminat, kapansın gitsin. Hâlâ sızlanmaya devam ederlerse iki kılıç şakırtısı seslerini kesmeye yeter de artar bile."

Diğer lordlar konuyu bir an önce kapatmak için sabırsızlanırken, Albergue'nin gözü rapordaki bir isme takıldı.

"Leon, demek öyle?"

Fernand araya girdi. "Bir sorun mu var, Başkanım?"

"Yok, mühim bir şey değil. Her neyse, çalınan geminin derhal iade edilmesini talep ediyorum. Buna bir itirazınız yoktur herhalde, Lord Lambert?"

Son derece makul bir istekti. Tek bir geminin lafı bile edilmezdi normalde. Ancak Lambert ansızın bocaladı. "Ş-şey, buna razı gelemem. Oğlum onu adil bir mücadelede kazandı. Kutsal Ağaç üzerine yemin ettiler. O gemi artık anasının ak sütü gibi oğlumun hakkıdır!"

Albergue ve Fernand kaşlarını kaldırarak adama baktı fakat diğer yüksek lordların kılını bile kıpırdatmaya niyeti yoktu.

Loic'in babası olan Barielle Hanesi'nin lideri araya girdi. "Başkan, bütün günü burada geçiremeyiz. Lütfen asıl meselelere dönelim."

Albergue uzatmamayı seçti. Bu konuyu daha fazla zorlamanın bir anlamı yok sanırım. Başını hafifçe salladı.

"Pekala, Değerli Küreler konusuna dönelim öyleyse. Az önce de belirtildiği gibi, henüz temin edemediğimiz..."

Böylece Holfort Krallığı meselesi, sessiz sedasız sümen altı edildi.