Kapıdaki Gölgeler

Marie çocuklarla birlikte evden çıkarken arkasına dönüp seslendi. "Carla, lütfen Brad ile Elle'e göz kulak ol!"

Carla kapıda herkesi uğurlarken Elle'e sarıldı. Evdekiler gözden kaybolunca, biraz temiz hava alsın diye köpeği dışarı çıkardı. "Hadi bakalım, biraz hava alalım."

Bahçeye adımını attığı an kapının aralık olduğunu fark etti. Kapatmak için oraya doğru yürüdü fakat daha dokunamadan bir el uzanıp onu hırsla yakaladı.

"Ha?"

Carla şaşkınlıkla kalakaldı, ardından zihnini amansız bir panik kapladı. Siyah takım elbiseli adamlar kapıyı zorla açıp bir anda içeri doluşarak etrafını sardı.

"N-ne yapıyorsunuz siz?!" diye bağırdı.

"Aradığımız kız bu, değil mi?"

"Aynen öyle."

"İyi o zaman, alıp gidelim şunu."

Cebinden bir halat çıkardıklarında Carla'nın yüreğine katıksız bir korku düştü. O sırada evden çıkan Brad, dışarıdaki gürültünün sebebini anlamaya çalışıyordu.

"Sadece ne oluyor diye bir bakayım demiştim," diye mırıldandı. "Anlaşılan kapımızın önünde yine bela eksik olmuyor."

"Bay Brad!"

Brad, henüz yaralarının etkisinden kurtulamamış olmasına rağmen dövüş pozisyonu aldı. "Kızı hemen bırakın," diye uyardı. "Yoksa ben bıraktırmasını bilirim."

Takım elbiseliler birbirine baktı.

"Şunu bir benzetelim mi?"

"Sakatlayalım gitsin. Fidanı da o sırada ararız."

Brad'in şakaklarından soğuk terler süzüldü. "İşte bu kötü oldu. Üstelik henüz tam formumda bile değilim."