Geçmişin Gölgesinde Bir Davet

Müzakereler biter bitmez Fernand, Albergue’i kararını gözden geçirmesi için sıkıştırmaya başladı.

Başkan Vekilim, saygısızlık etmek istemem ama bu durum sadece krallık tarafının işine yarayacak. Lütfen kararınızı bir kez daha düşünün.

Fernand genç ve yetenekliydi ama aynı zamanda ülkesine derin bir bağlılık duyuyordu. Cumhuriyetin aleyhine olabilecek en ufak bir meselede bile aşırı hassas davranıyordu.

Albergue sakin bir sesle, Kaybımız devede kulak kalır, dedi. Bu kadar dert etmene gerek yok. Üstelik bu durum, bize reform yapmak için mükemmel bir fırsat sunuyor.

Ne demek istediğinizi tam olarak anlayamadım.

Birçok ihtiyacımız için artık Kutsal Ağaç’a bel bağlayamayız. Bu düpedüz gericilik.

Fernand’ın ağzı hayretle açık kaldı. Bu oldukça tehlikeli bir söylem değil mi sizce de?

Neden olsun? Kutsal Ağaç’a duyduğumuz aşırı güven, komşularımızı hor görmemize yol açtı. Adımızın bu kadar kötüye çıkmasına şaşmamak gerek. En azından bundan sonra daha temkinli olmalıyız.

Fernand bu sözlerin doğruluğunu inkar edemedi. Haklı olabilirsiniz ama Bartfort’u malikanenize davet etmek ne kadar doğru? Adam resmen bizimle alay ediyordu.

Elinde fidan var. Daha detaylı müzakereler yürütebilmek için yeni bir fırsat yaratmamız gerekiyordu.

Gerekçesini anlıyorum ama bu sorumluluğu neden bizzat üstlendiğinizi çözemiyorum.

Bunu sadece kişisel bir merak olarak gör.

Albergue geçiştirici bahaneler sunuyordu ama asıl amacı Leon ile baş başa konuşabilmekti. Benim oğlum olmadığını biliyorum ama yine de ona duyduğum bu ilgiye engel olamıyorum. Belki de sadece birbirlerine çok benzedikleri içindir.

Kendi oğlu Bartfort’un yaşına gelseydi nasıl biri olurdu acaba? Albergue, zihnini kurcalayan bu düşünceyle yıllar öncesine, geçmişin derinliklerine dalıp gitmekten kendini alamadı.