Korkunun Gölgesinde

Elf köyüne döndüğümüzde kıdemli lider bizi bekliyordu. Onlarca elf evlerinden fırlamış, toprağa diz çöküp gökyüzüne yalvarıyordu.

Lütfen, İblis Kral, bizi bağışla!

Yalvarırız adamıza dokunma!

İşte bu yüzden karşı çıkmıştım! Köy liderinin kalıntıları rahatsız edeceğini biliyordum zaten!

Kyle, suratındaki alaycı genişçe sırıtmakla onların bu halini süzdü, fakat bu ifadesi neredeyse anında kayboldu. Görmezden geldim. Kendi soyundan tiksinmek için kendince haklı sebepleri olduğu ortadaydı.

Zırh parçasını Jilk ile birlikte taşıyan Greg etrafa göz gezdirdi. Buranın havası iyice değişmiş.

Jilk de ona katıldı. Kalıntıları yerle bir ettiğimiz için bizi suçlarlar sanmıştım ama durum pek öyle görünmüyor.

Kıdemli lider bize doğru ilerledi. Esir aldığımız ve beraberimizde getirdiğimiz elflere şöyle bir bakıp kendisini ayakta tutan yardımcısına fısıldayarak bir şeyler söyledi.

Yardımcı, bu elfler hakkında nasıl bir karar vermek istediğinizi konuşmak istediğini söylüyor, diyerek durumu aktardı. Mümkünse partinizi temsilen birinin kıdemli liderin malikanesine gelmesini rica ediyoruz.

Zaten bir açıklama yapmamız gerekeceğini tahmin ettiğim için öne çıktım.

Kıdemli lider gözlerini Marie'ye çevirdi.

Onu da mı peşimden sürüklememi istiyorsunuz? diye sordum.

Evet, diyerek onayladı yardımcısı. Lütfen o siyah saçlı kızı ve diğer iki kızı da getirin.

Görünen o ki Greg ve Jilk bu davetten yırtmıştı. Taşımaktan yoruldukları yükü dinlenmek için yere bıraktılar.

Siz önden gidin, dedi Greg. Biz bunu gemiye taşırız.

Haklısın, diyerek onayladı Jilk. Boş yere oraya buraya sürüklemek tam bir eziyet olur. Ortağa ne kadar çabuk ulaştırırsak o kadar iyi.

Luxion'ın sesinde tiksinti dolu bir ton vardı. O pisliği gerçekten benim gemime mi koyacaksınız?

Kes sesini zaten, diye homurdandım. Hadi, gidiyoruz.

Bu ukala herif de tutmuş zırh parçasına pislik diyordu.