Eve Dönüşün Ağırlığı

Chris, ailesinin malikanesinden döndüğünde yüzünden yorgunluk akıyordu. Zaten onu çoktan miras dışı bırakıp ilişkilerini kesmişlerdi; bu yüzden geri çağırmalarının tek sebebi bazı yasal pürüzleri halletmek ve bitmek bilmeyen nasihatlerle kafasını ütülemekten başka bir şey değildi.

Yola ilk çıktığında, resmi olarak evlatlıktan reddedilmeye ve bir daha asla oraya adım atmaması söylenmesine kendini zihnen hazırlamıştı. Henüz neyle karşılaşacağını tam bilmediği o anlarda bile, durumun hayal ettiğinden çok daha kötü olacağını tahmin edememişti. Omuzlarının çöküşü, duruşu, kısacası her şeyiyle tükenmiş durumdaydı.

Yurda geri adım attığında, koridorda bacaklarını iki yana uzatmış, omuzları çökmüş halde oturan Leon’u gördü.

Şu Bartfort denen pislik niye orada yerde oturuyor ki?

Chris onunla konuşma zahmetine girmedi. Doğrudan odasına yöneldi, ancak kapının önünde onu bekleyen bir mektupla karşılaştı. Yerden alıp altına baktığında Marie’nin imzasını gördü. Dudaklarında hemen bir tebessüm belirdi, gözlüğünü hafifçe düzelttikten sonra okumaya başladı.

“Marie tatilde bir zindana mı gitmiş? K-kendi başına iyi miydi acaba?”

Mektubun devamında Marie, döndüğünde onunla buluşmak ve ona bir şey göstermek istediğini yazmıştı.

Chris aceleyle üstünü başını düzeltip kendini dışarı attı. Şimdi Marie’yi görmeye giderken, evde çektiği tüm o sıkıntıları tamamen unutmuştu bile.