Sevinç Gözyaşları ve Yeni Planlar

Komari, aldığım sıcak kakaoyu yudumluyor, hâlâ burnunu çekiyordu. Şimdi otomatlardan birinin yanındaki bir bankta oturuyorduk.

"İyi misin?" diye sordum.

"E-evet. Şey..."

O devam edemeden, Yanami bana ters ters baktı. "Hadi bakalım. Anlat bize ne yaptı sana. Saç tutamınla mı oynadı?"

Düşünmüştüm ama hayır.

"Yemin ederim bu sefer ben değildim," diye direttim. "Komari, 1-C'ye sadece birimiz için gelmişsindir. Ne oldu?"

Zayıfça başını salladı ve titrek bir nefes aldı. "G-girmiş. Tamaki-senpai kazanmış!"

Sınav sonuçlarının bugün açıklanacağını neredeyse unutmuştum.

"Nukumizu-kun, mesajlarına bak," dedi Yanami. "Tamamen haklı."

Telefonumu çıkarıp kulüp grup sohbetine girdim. İşte oradaydı. İyi haber. Vay canına. Şimdi bu, kutlama sebebiydi. Cidden, çok büyük bir şeydi. Yine de...

"Bu yüzden mi ağlıyordun? Mutluluktan mı?" diye sordum.

Tekrar başını salladı. Yani özetle, Tamaki-senpai'nin üniversiteye girdiğini öğrenmiş, 1-C'ye kadar koşarak gelmiş, beni bulmuş ve gözyaşlarına boğulmuştu. Tamamen normal şeyler.

"Ç-çok mutluyum," diye kekeledi, kakao kutusunu sıkarak. Gülümsüyordu.

Vazgeçtim ve sadece karşılık olarak gülümsedim.

Yanami bir kez alkışladı. "Bunun ne anlama geldiğini biliyor musun? Dışarı çıkıp kutlama atıştırmalıkları almalıyız!"

"E-evet. Kutlamak istiyorum." Komari'nin gözleri heyecanla parladı.

"O zaman anlaştık. Sen de uygun musun, Nukumizu-kun?"

"Alışverişi size bırakmak zorunda kalabilirim," dedim.

Yanami bana yan yan baktı. "Yağmurda antrenman yapmayacaksın, değil mi?"

"Elimden geldiğince, evet. Size benim payımı karşılayacak kadar para vereyim."

Bana elini savurarak geçiştirdi. "Boş ver. Zaten senin nefes nefese kalışını izlemekten sıkılmıştım."

Belki dışarıdayken yeni bir filtre alabilirdi.

Teneffüs neredeyse bitmişti. Sınıfa geri yürümeye başladık, Komari telefonunu gözlüyordu.

"Y-Yakishio telefonuna bakmıyor," dedi Komari.

Gönderdiğim "tebrikler" mesajında dört okundu bilgisi vardı. Senpai'miz, Yanami ve Komari.

"Bazı insanlar telefonlarına çok sık bakmaz," diye güvence verdim. "Muhtemelen arkadaşlarıyla falan konuşuyordur."

Gülümsemeye çalıştım. Pek iyi olmadı. Bu yüzden biraz daha hızlandım.