Ani Bir Çözüm

Bu iş çığırından çıkıyordu.

Sabrımın iyice inceldiği bir anda, Tiara-san’ın kulakları tırmalayan tiz çığlıklarına doğru gelen Sakurai-kun, omzuna bir el koydu. “Basori-chan. Banyoya bizimle gelemezsin.”

“A-ama görmeliyim—yani, müstehcen bir şeylerin dönmediğinden emin olmak için sizi gözetlemeliyim!”

Ben, onu bağlayıp geceyi bir süpürge dolabında bırakma fikrinin ne kadar uygulanabilir olduğunu düşünürken, Sakurai-kun hiç istifini bozmadı. Adeta soğukkanlılığın ve hoşgörünün vücut bulmuş haliydi. “Söz veriyorum, iyi olacağız. Sen Hiba-nee ile banyo yaparsın. Nasıl fikir?”

Tiara-san nefesi kesilerek irkildi. “Banyo mu?! B-başkanla mı?!”

Hiba-nee, kolunu Tiara-san’ın omzuna doladı. “Tek istediğin bu muydu? Memnuniyetle yerine getiririm, Basori-kun.”

“B-ben…! Şey!” Titremesi geri geldi. Tiara-san bir fare gibi küçüldü.

“Acele et,” diye kulağıma tıslar gibi fısıldadı Sakurai-kun. “Hâlâ yapabiliyorken.”

“D-doğru.” Demek onu böyle idare etmek gerekiyordu. İyi oynadın, Sakurai-kun. Not almalıydım ben de.