Ertesi gün, Perşembe, Milli Kuruluş Günü'ydü. Bu yüzden okul yoktu. Planımızdaki tek değişken olan Kaju da boşta olduğu için Komari, öğleden sonra gelip o çikolata tarifini öğrenecekti. Bense malzemeleri alıp eve dönüyordum.
Mavi gökyüzünden gözlerimi yere, serpilmiş beyaz toza indirdim. Aslında hangi gün olduğunu neredeyse unutmuştum.
Oni Matsuri, Heian dönemine kadar uzanan, Toyohashi'nin yerel bir festivaliydi ve hükümet tarafından önemli bir Somut Olmayan Halk Kültür Mirası olarak bile resmen tanınmıştı. Oniler her zaman mahallemize gelirdi, biz de Kaju ile çocukken onları görmeye çıkardık.
Şimdi etrafta o belirgin beyaz tozla dolaşan az sayıda insan gördüm. Başta tuhaf gelse de, az sayıda kostümlü oyuncunun sana bir avuç dolusu toz atmasına izin vermek festivalin ruhuna uygundu. Bazen bu zahmete karşılık şeker de alırdın. Hatta bu günlerde, en iyi oni rotasını belirleyebilmek için nerede olduklarını takip etmeni sağlayan bir uygulama bile vardı.
Havayı tatlı bir çığlık böldü. Tozlanan bir kızdı, şüphesiz. İlgilenmem gereken daha acil işler olmasaydı ben de katılmak isterdim.
Alışveriş poşetini daha sıkı kavradım ve adımlarımı hızlandırdım. Komari yakında orada olacaktı.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.