“Sanırım birilerine ders vermek lazım. Sence de öyle değil mi, Anna?”
“Kesinlikle, Karen-chan. Kolunu tut.”
İki yanına geçip onu sürüklemeye başladılar.
“Durun!” diye yalvardı. “Görmedim! Hiçbir şey görmedim! Yemin ederim!”
Hayaletle şeytan, vampirin merhamet yakarışlarına kulak asmadı. Yarasalarıma geri döndüm, sakin halimden memnundum. Bir başrol karakterinin kaotik hayatını kıskanmıyordum.
Bir ürperti hissettim. Kaynağı, Yanami'nin beni delip geçen bakışlarıydı. “Sıra sende,” dedi.
Yarasa'ma baktım, sevimli, boncuk boncuk gözlerinin içine, ve içimi çektim. Çünkü onlarda teselli yoktu.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.