Ara Kardeşler Arası

Momozono Ortaokulu üçüncü sınıf ikinci yıl öğrencisi Gondou Asami, nam-ı diğer Gon-chan, arkadaşının omzunun üzerinden kameranın LCD ekranına bakıyordu. Ekran, arkadaşının erkek kardeşi Nukumizu Kazuhiko adında bir çocuğa odaklanmıştı. Buna "doğal bir fotoğraf çekimi" demek istese de, fotoğraf çekimleri genellikle kuytu köşelerden yapılmazdı. Ne yaptıklarını süslemeye gerek yoktu.

Nukumizu Kaju, çektiği kareleri çift kontrol ederken alaycı bir ifadeyle sırıttı.

Gon-chan, gökkuşağı pamuk şekerinden bir parça koparıp Kaju'ya uzattı. "Sen tam bir doğal yeteneksin, Nuku-chan. Emin misin, gidip bir merhaba falan demek istemiyor musun?"

Kaju, nam-ı diğer Nuku-chan, şekeri yutuverdi ve yapışkan, genişçe bir sırıtışla gülümsedi. "Fotoğraf çektiğimi bilseydi, pek de doğal olmazdı şimdi, değil mi? Bak, bak! Udon yerken boğulurken yakaladım onu! Bu tam bir SS-nadir kare!"

"Pekala. Ne diyeyim. Senin adına sevindim." Gon-chan sarı pamuk şekerinden bir parça daha kopardı.

Arkadaşının hafif bir takıntısı vardı. "Takıntı" kelimesi durumu tanımlamak için yerindeydi. Hatta belki de bunun ötesine geçmişti ama Gon-chan "takıntı" kelimesini kullanmayı tercih ediyordu.

"İyiyiz o zaman, değil mi? Bence artık gidelim ve başka bir şeyler yapalım," dedi.

Kaju kamerasına bakmaya devam etti. Ekranda beyaz cüppeli bir kız, erkek kardeşine dango şişi uzatıyordu. "Şey, Gon-chan. Oniisama'm ve Yanami-san'ın bu fotoğrafına bak. Ne görüyorsun burada?"

"Tahminimce 'Yanami-san' o müthiş güzel olan kişi."

Hayalet kostümüne takılabilirdi ama bunun dışında, popüler tiplere benziyordu. Neşeli ve etrafta olması eğlenceli biriydi. Yine de Gon-chan, acımasız dürüstlük uğruna arkadaşlıklarını ne kadar riske atabileceğini uzun uzun düşündü.

"Bugün buraya gelme sebebim onlar," dedi Kaju. Sonraki fotoğrafa geçti. Bu sefer, tek tarafta toplanmış tek tutam saçı olan küçük bir kız vardı. Utangaç, içine kapanık bir hali vardı, bu da insanda annelik duygularını uyandırıyordu. "Ama Komari-san... şaşırtıcı derecede iyi bir performans sergiledi. Sevgili Oniisama'm, ne kadar nazik olsa da, acınası tiplere çekilir. Ama sadece o değil..."

Kaju kaşlarını çattı. "Öğrenci Konseyi'nden Basori-san. Hiç beklemediğim bir sürpriz at. Hizmetçi kıyafeti. Kedi kulakları. Daha hedefli olamazdı, bunu biliyorum çünkü Oniisama'nın kedi hizmetçilerin yetmiş ikiden az olmamak üzere kaydedilmiş fotoğrafı var. Hem 2D hem 3D." Gon-chan bunu duymayı pek umursamadı. "Benim yavaş yavaş gelişen bir aşk olarak gördüğüm şeyin ortasına bu kadar kaba bir şeyi aniden sokmak... açıkçası, düzeltilmesi gereken bazı görüş ayrılıkları var."

Gon-chan o görüşlerin ne olduğunu da duymayı pek umursamadı. Arkadaşının akıl sağlığının sınırda olduğunu hissederek, kırmızı pamuk şekerinden bir parça kopardı ve Kaju'nun ağzına doğru tuttu.

Kaju, pofuduk şekeri afiyetle yedi.

Gondou, konuyu değiştirmek amacıyla bir broşür uzattı. "Hadi ama, Nuku-chan, ben gidip judo kulübünü görmek istiyorum. Kadın kılığına girme yarışması yapıyorlarmış."

"Ş-şey... sanırım bunu yapabiliriz. Böyle şeylere meraklı olduğunu bilmiyordum."

"Ben iri adamları severim. Sen sevmez misin iri adamları? Ne kadar büyük olursa o kadar iyi, derim ben."

"Ne kadar büyük olursa o kadar iyi mi?" Kaju bunu tereddütle düşündü, sonra gülümsedi ve başını salladı. "Dünya geniş bir doku, Gon-chan. Zevklerin ne olursa olsun, seni desteklerim."

Gon-chan, Kaju'nun acımasız dürüstlük uğruna arkadaşlıklarını riske atmaya değer gördüğü miktarı zihninde geriye doğru hesapladı. O da gülümseyip başını sallamaya karar verdi.