Kaybeden Bir Başrol Kadın

İkisi de sıkı dostlar gibi duruyordu.

"Hem de!" diye ekledi. "Kim bilir? Belki son dakikada fikrini değiştirir ya da öyle bir şey olur."

"Üzgünüm ama iş işten geçti."

Evet, bu konularda biraz uzmandım. Yeterince romantik komedi okumuştum ve onun işi bitmişti. Kavunlu sodamı ağırbaşlı bir şekilde yudumladım.

"Bir şey söyleyeyim mi?" diye sordu Yanami. "Aramızda kalsın ama Sousuke ile birlikte banyo yapmıştık."

"Hımm. Dört beş yaşındayken mi?"

Sousuke ve yeni sevgilisi, o aşamaya hiç vakit kaybetmeden geçerlerdi.

"Ama ailelerimiz yakın! Zaten onların kutsamasını neredeyse almıştık bile! Bu, bir ev…liliğin en önemli kısımlarından biriydi." Gözyaşları intikam alırcasına geri döndü.

"E-endişelenmeli miyim?"

"Düğün..." diye sızlandı Yanami. "Bir elbise seçmiştim her şeyiyle. Ve o aptal sürtük onu benden çaldı..."

Of, o da onun hatasıydı. İnsan elbiseyi o kadar önceden hayal etmez, hele de rakibinin onu senin yerine giydiğini. Bu yolcudan bıkmıştım; reddedilme otobüsünün sefer saatlerini merak ediyordum.

"Biliyorum. Biliyorum, tamam mı? Bu kadar uzun süre boş boş oturduğum için benim hatam. Cesur olmalıydım," dedi.

"Şey, bir daha ister misin? Buradaki naneli çay oldukça iyi."

"Hayır... Diş macunu gibi tadı var." Yanami dudak büktü, sonra gülümsedi. Gözlerini sildi. "Üzgünüm. Biraz abarttım, değil mi?"

"Hey, sorun değil," dedim. O, şahsen beklediğim özür değildi.

"İyi olacağım. Sousuke mutlu olduğu sürece, en iyi arkadaş olmakla yetinebilirim."

"E-evet. Tamam."

Yanami, duygu iniş çıkışları yaşıyordu. Konuşup durdu, ben de orada oturmuş patates kızartması yiyordum. Dinliyordum. Olabildiğince sabırlı olmaya çalışıyordum. Onun gibi, umutları suya düşen başrol kadınlar için bir kelime vardı.

Onlar kaybedenlerdi.

Yanami Anna, kaybeden bir başrol kadındı.