İlahi Suçlama

"Herkes buraya baksın," dedi Bayan Iyo. "Çok önemli bir konuyu konuşmamız gerekiyor."

Hemen ardından, sınıfın o alışıldık sabah telaşı ve curcunası bıçak gibi kesildi. Bayan Iyo, açık yürekli, genç bir öğretmendi; her zaman güler yüzlüydü ve öğrencilerine bir grup yaramaz çocukmuş gibi değil, arkadaşıymış gibi davrandığı için herkes tarafından çok sevilirdi. Böylesine bir öğretmenin sınıfa ciddi bir ifadeyle girmesi ve "önemli" bir duyuru yapması, herkesi susturup dinlemeye yetmişti.

Ne olabileceğini hayal etmeye çalıştım. Yüzündeki ciddiyet, evleneceğini, başka bir okula tayin olacağını ya da erkekler tuvaletinde bir sigara izmariti daha bulunduğunu açıklamayacağını anlatıyordu. Sonra, bir aydınlanma gibi, aklıma bir düşünce düştü; yüzündeki ifadeye tam uyabilecek tek bir ihtimal. Bir yanım haklı olmayı dilerken, diğer yanım tamamen yanılmayı tercih ederdi.

"Pekala," dedi, sınıf kapısına dönerek. "Gelin bakalım."

Sürgülü kapı gıcırdayarak açıldı ve sınıfa yeni bir öğrenci girdi.

Arkamdan birinin soluğu kesildi. Sınıf arkadaşlarımın hepsinin tamamen şaşkına döndüğü belliydi. Doğrusu, ben de ilk başta gözlerime inanamamıştım; ama garip bir şekilde, yavaş yavaş kabulleniyordum.

Demek ki, hiç yaşanmamış gibi davranmaya devam etmeyecektik.