Beklenmedik Bir İsim

Fushimi'lerin evinden dönmüştüm.

Ön kapı kilitli değildi, yemek odasının ışıkları yanıyordu.

Girişteki ayakkabılara bakınca annemin işten döndüğünü fark ettim.

Yemek odasına kafamı uzattığımda onu, Mana'nın öğle yemeğinden kalanlarla bira içerken, kaydettiği bir televizyon programını izlerken buldum.

“Neredesin sen velet! Bu saate kadar ne işler karıştırdın?”

“Ne fark eder ki?”

“Festival gecesi diye mi bu kadar gevşedin? Umarım kendine özel bir havai fişek gösterisi çekmemişsindir, ne demek istediğimi anladın mı?”

“Şu çift anlamlı lafları bırak artık.”

Himeji'nin kullandığıyla aynı mıydı?

Buzdolabından biraz arpa çayı aldım.

“Bu gece gece vardiyasında değil miydin?”

“Gece vardiyasının iki türü var, biliyorsun.”

O an aklıma günlük geldi.

“…Bu arada, babamın memleketi neresiydi?”

“Niye sordun ki? Yılbaşında ve Obon'da dedeni ziyaret etmek için oraya gitmiştin daha önce.”

…Evet. Gerçekten de oradaydı. Biliyordum.

Bu da günlükte adı geçen Shinra'nın babam olduğu anlamına geliyordu.

“Fushimi ve kızlarla festivale gittim.”

“Havai fişekleri Hina ile mi izledin?”

“Sadece onunla değil.”

“Vay canına! Küçük Kazanova!”

“Şunu bırak artık.”

Benim sınıf arkadaşım gibi davranmak için çok yaşlısın.

İçimi çektim.

“Annesinden bahsetti. Onun hakkında bir şey biliyor musun? Pek bir şey söylemedi.”

“Ah, Satomi mi? Çok güzel olmasından başka pek bir şey bilmiyorum. İşine çok dalıp evini ve ailesini geride bıraktığını duymuştum.”

Fushimi de büyükannesinin onu sevmediğinden bahsetmişti. Muhtemelen iyi bir itibarı yoktu.

“Halkın genel olarak ne düşündüğünü bilmiyorum ama mahallede kimse onu pek sevmezdi.”

“Halkın geneli mi?”

“Evet. Halkın geneli.”

“Bizim aile her zaman onlarınkine yakın mıydı?”

“Neredeyse öyle. Babanla Satomi eski arkadaşlardı. Siz çocuklar da aynı yıl doğunca, biz de anne arkadaşı olduk.”

“Eski arkadaş mıydılar?”

“Çocukluk arkadaşı, tıpkı senin ve Hina gibi.”

Babam ve onun annesi mi?

Demek bu yüzden, yan yana yaşamamamıza rağmen ailelerimiz yakındı.

“İyi arkadaşlar mıydı?”

“Onu bilmiyorum.”

Bir an önce benimle dalga geçerkenkine kıyasla tamamen farklı, kısa kesti.

Kalan birasını bir dikişte bitirip, “Bu program sıkıcı,” dedi.

Nesi bu kadar sıkıcı diye merak edip birkaç dakika izledim.

Program devam ederken kapanış jeneriği akıp gidiyordu.

Sonra, oyuncu kadrosu arasında Satomi Ashihara adını gördüm.

Satomi mi…?

Annem ekrana işaret etti.

“İşte o. Satomi Ashihara, Hina’nın annesi.”