İsimsiz Kısım

BAŞLIK: Gecenin Fısıltıları

İçeriğe döndüğümde beni yoğun bir sorgu bekliyordu.

Ne konuştuklarını, sonunda neler olduğunu sordular. Herkes tüm bu süre boyunca pencereden dışarıyı izlemişti.

Bu konuyu konuşmak bana düşmezdi, o yüzden omuz silktim.

Başkalarının işlerine bu kadar meraklı olmalarına şaşırmıştım. Hep böyle şeylere sadece kızların ilgi duyduğunu sanırdım ama öyle değilmiş. Benim bu tür şeylere ilgim olmaması, diğer tüm erkeklerin de aynı olduğu anlamına gelmezdi. Belki de ben bir garabetimdir. Yine de buna inanmak istemiyordum.

***

Fushimi ve kızların odamıza gelmesini bekledik ama sonra bir mesaj geldi; akşam yemeğindeki öğretmenin uyarısı üzerine vazgeçmişlerdi.

Bunu söylediğimiz bir an, diğer tüm erkeklerin ruhları bedenlerinden çekilmiş gibiydi. Gerçekten çok heveslenmişlerdi.

Bu yüzden, ışıklar söner sönmez erkenden uyumaya karar verdik.

***

Herkes zaten kendi futon'una girince, Shinohara'ya mesaj atmak için telefonumu gizlice kaptım. Garip olduğuma inanmak istemediğimden, inançlarımı destekleyecek ikinci bir görüş almaya çalıştım. On saniye içinde bir yanıt geldi.

Garip miyim?

Evet, çok.

Hiç tereddüt etmeden.

Elbette böyle şeylere ilgi duymak normaldir.

Yine de eski bir "havalı" ortaokullunun bana garip demesi içime sinmiyordu.

Ona başkalarına garip deme hakkı olmadığını söylemekten vazgeçip mesajlaşmayı orada kestim.