İsimsiz Kısım

BAŞLIK: İmparatoriçe Adayının Çilesi

İmparatorluk Başkenti Grantsrale, Earthworld İmparatorluğu’nda.

İmparatorluk Sarayı’nın bir odasında genç bir kız oturuyordu. Earthworld İmparatorluğu’nun en küçük İmparatorluk Prensesi Lowellmina Earthworld.

Kıta geneline yayılan haberlere göre, İmparatorluk Prensi Demetrio kısa süre önce tahta kendi başına çıkmaya çalışmış, bu durum ortanca prensi, en küçük prensi ve Lowellmina’yı bir iç çatışmanın içine çekmişti. Bu kargaşanın ortasında, zaferle çıkan aslında Lowellmina olmuştu. Ortanca ve en küçük prenslerin ordularını bir kenara itmiş, en büyük ağabey de taht tam elinin altındayken iktidardan düşmüştü. Ardından, gerekli töreni gerçekleştirerek, gelecekteki İmparatoriçe olarak meşruiyetini ilan etmişti.

Lowellmina modern bir başrol kadındı. Henüz tahta çıkmamış olsa da –ki bu bir isyanı tetikleyebilirdi– tüm kıtanın gözü onun her hareketindeydi demek abartı olmazdı.

Peki, evrensel olarak “efsanevi” diye tanımlanan bir figür, İmparatorluk Sarayı’nda ne tür bir görevle meşguldü…

“Kusacak gibi oluyorum…” Önünde dağ gibi bir evrak yığını vardı, ifadesiz bir suratla.

“Prensesim, halkın gözünden uzakken lütfen bu kadar rahat davranmayın,” diye öğüt verdi yanında duran astı Fyshe.

İmparatorluk Prensesi Lowellmina’nın, işlenmemiş evraklarla dolu bir masanın üzerine yığılmış haldeyken sürekli inlemesi, pek de “asil” bir görüntü çizmiyordu.

“Rahat davrandığımı mı sanıyorsun?! Size verebileceğim her şeyi veriyorum! Ve verebileceğim tek şey bu kusma hissi!”

“Lütfen kelimelerinizi daha dikkatli seçin.”

“İçim dışıma çıkıyor!”

“Prensesim…” Fyshe ona umutsuz bir bakış attı, Lowellmina ise çocukça dudak büktü.

“Beni suçlayabilir misin?! İlanı yaptığımdan beri bir an bile dinlenemedim!”

“Anlıyorum ama…”

Lowellmina, İmparatorluğun geleceği hakkında endişelerini dile getirmesiyle bilinen Vatanseverler Grubunun eski lideriydi. Bunun da ötesinde, üç ağabeyini yenmiş ve en büyük ağabey Demetrio iktidardan düştüğünde onun takipçilerini bünyesine katarak Vatanseverler Grubunun sayısını artırmıştı. Geriye kalan iki kardeşin grupları da savaşı kaybedince zayıflamış, birlikleri giderek bozuluyordu. Toplumun gözünde ibre açıkça Lowellmina’dan yanaydı.

—Ancak…

“Grubumuz dağılabilir. Çok fena batacağım…”

Görünen o ki, Lowellmina zor durumdaydı.

Her şeyden önce, Vatanseverler Grubu, taht mücadelesinin İmparatorluğu istikrarsızlaştıracağından her zaman korkmuştu; zaten bu yüzden bir araya gelmişlerdi. Şimdi ise temsilcileri Lowellmina, en büyük prensin işi bile olsa, hiçbir uyarı yapmadan mücadeleye katılacağını ilan etmişti. Grubun içindeki birçok kişi, “Dur bir dakika, anlaşma bu değildi,” der gibiydi. Bu tepkiyi verdikleri için onları suçlayabilir miydiniz?

Buna ek olarak, Demetrio’nun grubu aslında Lowellmina’ya sadık değildi. Sadece en büyük prensin ısrarı üzerine isteksizce ona katılmışlardı. Ayrıca, diğer kardeşlerin gruplarına katılmak da tuhaf olurdu, zira kısa süre önce onlarla kılıç tokuşturmuşlardı ve bu iki grup zaten gerilemekteydi. Dürüst olmak gerekirse, azımsanmayacak sayıda kişi, Demetrio’nun düşüşüne neden olan prensesi, en ufak bir hata yapması halinde ezmek için bekliyordu.

Tuz biber eken şey ise, fırsatçıların da onun etrafında toplanmasıydı. En büyük prensin grubu gibi, Lowellmina’ya karşı hiçbir sadakat hissetmiyorlardı. Bu durumun kendisi pek de endişe verici değildi. Sorun şuydu ki, çoğu Lowellmina’nın kocası olmayı hedefliyordu. Tahtın bir sonraki varisi olabilecek güzel bir bekar kızı kapmanın değeri paha biçilemezdi. Bu rol söz konusu olunca, grubun içinde şiddetli bir mücadele patlak vermişti.

Gerginlik zaten yeterince kötü değilmiş gibi, Lowellmina, onların erkekler arası mücadelesinde bir ödül gibi görülmeye dayanamıyordu. Sürekli inlemesinin sebebi de buydu.

“Sonunda, yine hafife alınıyorum.”

Vatanseverler Grubu, İmparatorluktaki şiddete katkıda bulunduğunu düşünüyordu.

En büyük prensin grubu onu küçümsüyordu, liderlerini tamamen şans eseri yenmiş gibi göründüğü için.

Evlenmek için peşinde koşan adamlar onu baltalıyor, bir kadının İmparatorluğu yönetebileceğine iki saniye bile inanmıyorlardı.

Bir şeyler yapmalıydı. Grubundaki herkese, Lowellmina adındaki kişinin hizmet edilmeye değer olduğunu kanıtlamalıydı.

Ancak bunu nasıl yapacağına dair en ufak bir fikri bile yoktu.

“Kusacak gibi oluyorum…”

Vardığı tek sonuç buydu.