Yine Aynı Gün

Ne var ki, hatıralarım benimle birlikte ve yaşıyorum. Sınıftayım. “Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!”

İstemsizce çığlık atıyorum ve sınıf arkadaşlarım bana şaşkınlıkla baka kalıyor. Umurumda değil.

Tren istasyonuna gidiyor ve peronun en ucuna doğru ilerliyorum.

Bize doğru hızla gelen trenin önüne atlıyorum. Vücudum parçalara ayrılıyor.