Paramparça Olan Sıradanlık

Kazuki Hoshino’nun sınıfta olduğunu görünce şaşkınlığımı gizleyemiyorum. Onu Maria Otonashi’nin odasında bir köşeye fırlatılmış, eli kolu bağlı halde bulmayı bekliyordum; bu yüzden hazırlıksız yakalandım. Sınıftaki herkes ona bilenmişken, bu herifte okula gelecek kadar cesaret olması inanılır gibi değil.

Belki de Maria Otonashi bilgi toplamak için onu zorla göndermiştir? Eğer öyleyse, sandığımdan daha vicdansızmış.

Gerçi bunların hiçbir önemi yok. Sonuç zaten değişmeyecek.

Kazuki Hoshino’nun hayatının bir enkaz yığınına döneceği gerçeği gün gibi ortada.

Ne de olsa kurduğum şu küçük düzen sayesinde, sadece Maria Otonashi’nin yanında durması bile o çok sevdiği sıradan hayatını cehenneme çevirmeye yetecek.

Sahi, neden gidip Kokone Kirino’ya aşkımı itiraf ettim? Elbette Kazuki Hoshino’nun hayatına daha fazla kaos sokmak için.

Onca yöntem arasından bunu seçmemin nedeni, intikam potansiyelinin en güçlü olmasıydı. Yani, bu heriften hıncını almak istemeyecek biri var mı? Maria Otonashi gibi bir sevgilisi varken, bir de kalkmış karşı cinsle o kadar samimi takılıyor; kendini ne sanıyor bu tip?

İşte bu yüzden, o ilişkileri birer aşk ilanıyla noktalamanın en yakışan son olacağına karar verdim.

Emeklerimin karşılığını, dalga dalga yayılan sonuçlarla hemen aldım. Kirino’ya yaptığım o küçük itiraf, umduğumdan çok daha patlayıcı bir etki yarattı.

Oomine herifi gerçekten benzetti. Olayları tetikleyen o sözü aslında Kirino’yu incitmek için bile söylememiştim. Tek yaptığım, ona "Hey, çabuk ol da şu cevabı ver artık," demekti.

Sadece ilk itirafımdan sonra aralarında neler geçtiğini anlamaya çalışıyordum.

Fakat her nedense bu kelimeler Kirino için öyle sarsıcı oldu ki kızcağız gözyaşları içinde kaldı; bu da Oomine’nin aşırı tepki verip kaba kuvvete başvurmasına yol açtı.

İşler neden bu noktaya geldi? İlk başta kavrayamadım ama biraz düşününce cevabı bulmam uzun sürmedi. Kazuki Hoshino ve Yuhei Ishihara anılarını paylaşmıyorlar. Bir düşünsenize, ya Kirino çoktan Kazuki Hoshino’nun aşk ilanı sandığı şeye bir cevap vermişse? Ve tam o sırada ben gelip o lafı etmişsem? Kirino bunu nasıl yorumlamıştır? Kesin olarak bilmenin bir yolu yok ama canının yandığını varsaymak hiç de yanlış olmaz.

Oomine’nin neden o kadar şiddetli tepki verdiğinden pek emin değilim. Gerçi kıza karşı özel hisler beslediğine dair söylentiler duymuştum. Ona karşı genel tavırlarına bakınca bu pek anlaşılmasa da belki de söylentilerde bir doğruluk payı vardır.

Sonrasında olanları bizzat görmedim, Haruaki Usui’den sonradan öğrendim.

Oomine, Hoshino’nun üzerine çullanınca 2-3 sınıfındaki öğrencilerin çoğu, kavganın Kazuki’nin Kirino’ya aşkını itiraf etmesi yüzünden çıktığını anlamıştı. Buraya kadar her şey yolundaydı.

Asıl sorun Maria Otonashi ortaya çıktığında yaşandı.

Hoshino, sanki ondan teselli bekliyormuş gibi hiç tereddüt etmeden sevgilisinin yanına sığındı. Az önce aşkını ilan ettiği Kokone Kirino orada hıçkıra hıçkıra ağlarken, onun hislerini bir an bile umursamadı.

Dahası, Kazuki Hoshino hiçbir şey olmamış gibi Maria Otonashi ile vakit geçirmeye devam ediyor.

Kokone Kirino gibi popüler birini öylece bir kenara itip görmezden gelmek, doğal olarak sınıf arkadaşlarını çileden çıkaracaktı. Ama Hoshino’nun artık Maria Otonashi’ye bel bağlamaktan başka çaresi kalmadı.

İşte o kıymetli, sıradan hayatı böyle parça parça oldu.

Benim yaptığım herhangi bir şey yüzünden değil, bizzat Kazuki Hoshino’nun kendi eylemleri sonucunda.

Dünyada beni bundan daha çok sevindirecek bir şey olamazdı.

Öğretmene tuvalete gideceğimi söyleyip koridora çıkıyorum. Çıkar çıkmaz Maria Otonashi’nin beni izlediğini fark ediyorum. Kaşlarını çatıp sertçe soruyor: "Neye gülüyorsun öyle?"

Görünen o ki içimdeki sevinç yüzüme yansımış. "Belki de burada beni beklediğin içindir Otonashi."

"Hıh, sanırım Kazuki Hoshino gibi davranmaya çalışıyorsun, değil mi Yuhei Ishihara?"

Daha tek cümleden Yuhei Ishihara olduğumu anladı mı yani?

Aslında buna neden şaşırıyorum ki? Kontrolü ele alır almaz 2-3 sınıfının kapısına damladı.

O ve Kazuki Hoshino, direksiyonda benim olduğumu anlamak için bir yöntem geliştirmiş olmalılar.

"Benimle gel," diye emrediyor.

"Nereye gidiyoruz?"

Sorum karşısında hafifçe gülümsüyor. "Ne diyorsun sen? Az önce nereye gideceğini kendin ilan etmedin mi?"

"Ha?"

"Tuvalete gidiyorsun."