Sıradan Bir Dilek

Rüya sona erdiğinde bir daha asla anımsayamayacağım o yerdeyim.

O kişiden Kutuyu almıştım.

"Sakin ol," dedi. "Elbette, böyle şeylerin birtakım riskleri var ama senin aklından geçenler değil. Değer verdiğin başka bir şeyi kaybetmeyeceksin, hayatını ya da ruhunu çalmayacak. Aslına bakarsan, bu tür olumsuz yan etkilerin ortaya çıkmasının nedeni, nesnenin doğasında yatan bir özellikten ziyade, onu kullanan kişinin kendi yapısından kaynaklanır. Doğru kullandığın sürece, tek yapacağı dileğini gerçekleştirmek."

Doğru kullanırsam...

Bu şartın kulağa geldiği kadar basit olup olmadığını merak ediyorum. Hiçbir fikrim yok. Bunların hiçbirini bilmiyorum, ama tüm bu risklere rağmen bunun istisnai bir durum olduğunu biliyorum. Tıpkı kesinlikle kazandıracak bir piyango bileti almak gibi. Büyük bir para kazanmak hayatını rayından çıkarabilir, bu kesin. Ama çoğu insan bunu bir risk olarak görmez herhalde.

Bu yüzden soruyorum, Kutu'nun teklifini kabul etmeyen kimse var mı diye.

"Neden sordun ki?"

Çünkü biri onu şimdi reddetmeye çalışıyor.

"Geri adım mı atıyorsun? Belki bana inanmıyorsundur? Yoksa benden mi korkuyorsun?"

Bir bakıma hepsi doğru, ama asıl mesele bu değil. Özetle, ona ihtiyacım yok.

Dileğim, ortalama, sıradan hayatıma devam etmek; Kutu'yu kullanmadan da zaten buna sahibim.

Tıpkı trilyon yene sahip birinin yüz milyon yen almayı pek umursamayacağı gibi. Değerli olduğunu biliyorum, tam da bu yüzden hakkında hiçbir şey bilmediğim birinden onu kabul edemem.

Evet, Kutu'yu geri verdiğimi şüphesiz biliyorum.

Bu yüzden...

...hayatımın sıradanlığını korumak için sonsuz tekrar günleri dilemiş olsam bile, kesinlikle suçlu ben değilim.