Sonsuz Yaşamın Gölgesi

“Çünkü sen de ilgili taraflardan birisin.”

“Sana zaten yurtta uyuduğumu söylemiştim. Ne olup bittiği hakkında hiçbir fikrim yok.”

“Claire o zamandan beri uyanmadı. Şövalye Tarikatı seninle onun hakkında konuşmak istiyor.”

“Ah, kız kardeşimle ilgili mesele. Evet, onlara anlatacak hiçbir şeyim yok. Zaten o konuda da bir şey bildiğim yok.”

“Hiç şüphe etmiyorum. Hiçbir şey bilmiyorsun. Ne dünyaya neler olduğunu, ne de karanlığının ne kadar derinlere indiğini…”

Gümüş saçlı kızın yüzünde bir gülümseme belirir.

“Evet, yani neden benimle konuşmak istediklerini bilmiyorum.”

“Bir sonuç çıkmasını beklemiyorlar. Sadece prosedürü yerine getiriyorlar.”

“Eh, mantıklı sanırım,” der koyu saçlı çocuk, sesi biraz rahatsız çıkıyordu.

Pencereden içeri soğuk, ayaz bir rüzgar eserken, kızın güzel saçları uçuşur.

“Şunu kapatır mısın?” diye sorar çocuk. “Burası buz gibi.”

“Biliyor musun Fido,” diye başlar kız, çocuğun isteğini duymazdan gelerek, “hayatının ne kadar basit olduğuna gerçekten imreniyorum.”

“Bunu bir hakaret gibi söylüyorsun.”

“Hayır, ciddiyim. Umarım hep böyle kalır.”

“Anlamadım,” diye yanıtlar çocuk. Kız gülümser.

Sonra çocuk, adının sınıfın dışından seslendiğini duyar.

“Neyse, sonra görüşürüz. Şövalye Tarikatı’ndan o adamlar benimle konuşmak istiyor.”

Kapıya uzanır.

“…Söyle bana Fido,” diye seslenir kız arkasından. “Hiç sonsuza dek yaşamak istedin mi?”

Çocuk başını o kadar hızla çevirir ki sanki kopacak gibi olur. “Her şeyden çok.”

“G-gerçekten mi?”

“Eğer bu gerekiyorsa, tüm dünyanın yanmasına izin veririm.”

“Sormam gereken yanlış kişi olduğunu anladım.”

“Eğer bunu başarmanın bir yolunu bulursan, bana haber ver,” der koyu saçlı çocuk, sınıfı terk ederken son derece ciddi görünüyordu.

Şimdi yalnız kalan gümüş saçlı kız içini çeker. “Sonsuz yaşam... Shadow, Fido gibi maddeci biri değil. Eğer Shadow sonsuz yaşamın peşindeyse, o zaman dünyanın hali ne olacak?”

Gökyüzüne bakar.

Durgun gri gökyüzü sonsuza dek uzanıyor gibiydi.