Yapabileceklerin, Yapamayacakların

Ichinose-san’ın tereddütsüzce dile getirdiği bu durumlar, içimde büyük bir etki yarattı. Sıradan insanlara duyduğu nefret ve hoşnutsuzluğa hak veriyorum. Bu kesinlikle abisinden bağımsız olmak için bir kıvılcımdı. Dürüst olmak gerekirse, detaylar farklı olsa da, resmen NTR gibi hissettiriyor…

Sonrasında, abisiyle karşılaşmak onun için fazlasıyla garip bir hal aldı. En sonunda onunla doğru düzgün konuşamaz bile oldu. Bu da yalnızlığını daha da artırdı, bu yüzden kaçmaya ve burada, bu ikinci el kitapçıda çalışmaya karar verdi.

“Bağımsız olmalıyım…”

“E-evet… haklısın.”

Anlıyorum. Duygularımı tam on ikiden vurdu sonuçta. Elbette abisinden uzaklaşmak zorunda hissedersin. Eğer Ablam’la benzer bir duruma düşseydim, ben de belki çok para kazanıp kendi başıma yaşamaya çalışırdım.

Dur bir dakika, şimdi biraz zaman geçince, aslında biraz heyecanlanıyorum. Demek Yuri-chan-senpai atılgan tiplerdendi, ha… Okulda biraz hissetmiştim ama… Vaaaay, Bear-san-senpai’yi ne kadar kıskandım…! Ama onu tebrik etmek istememi sağlayan bu his de ne böyle? Muhtemelen ilk kez güzel bir kız olmaması yüzündendir.

Ahhh, boş ver! İşine odaklan! Aklımı çok fazla düşünce kurcalıyor, tekrar işime dönmem lazım!