Sonsöz

Herkese yeniden merhaba, uzun zaman oldu. Ben yazarınız Okemaru. Yumemiru Danshi wa Genjitsushugisha serisinin ikinci cildini nasıl buldunuz? Bir yazar olarak kendi yazdığım bir işi değerlendirmek gerçekten utanç verici. Düzenleme ve son okuma aşamalarına her geldiğimde aynı hislere kapılıyorum.

Bu ikinci ciltte, sevgili kahramanımız Wataru, Aika’nın evine konuk oluyor. Fark etmiş olmalısınız ki Aika yer yer oldukça sakar biri. Zaten pek arkadaşı da yok. Bunun nedenlerine ilerleyen bölümlerde daha fazla odaklanmaya çalışacak olsam da şimdiden bir şey açıkça görülüyor: Aika gelecekten ya da geçmişten ziyade, "şimdi" ve burada olan varlıklara fazlasıyla bağlı. Tabii bu ciltte kapak kızı olan yakın arkadaşı Kei de var; ancak bu durum, kahramanımız Wataru’ya karşı ne tür duygular beslediği sorusunu akıllara getiriyor. Bu konu yakında netlik kazanacaktır.

Tahmin edebileceğiniz üzere, bir yazar olarak bu benim ilk eserim. Sadece internet üzerinden yazıp okuyuculardan doğrudan geri bildirim almaktan kesinlikle çok daha farklı hissettiriyor. Yine de gerçek bir light novel ile sıradan bir web novel yazmak arasında dağlar kadar fark var. Baskı diyorum size, o baskı bambaşka bir şey.

Sanırım bu bir nevi kendini aratıp ne denildiğine bakma meselesi. Daha önce internette sadece bir roman üzerinde çalışmıştım ve sosyal medya hesaplarımda linkini paylaşmama rağmen oradaki izlenimlerden gelen sesler, şimdikinin yanında devede kulak kalırdı. Sağda solda yükselen o sesleri görmekten büyük keyif alıyordum. Şimdi ise... Şey, durum inanılmaz. İncelemelere baktığımda sadece bu roman hakkında binlerce yorumla karşılaşıyorum. Eski halime bu değişimi anlatsaydım muhtemelen bana inanmazdı. Üstelik birçok kişi web versiyonuna kıyasla yapılan iyileştirmelerden bahsetmiş. Bu hem bir kutsama hem de bir lanet gibi.

Twitter’a da sık sık göz atıyorum. Eminim çoğu kişi pek derin düşünmeden okuyordur ama birçok şeyin tasvirine ve düşünce süreçlerine çok büyük emek harcanıyor; bu yüzden okurlar arasındaki tartışmaları görmek beni mutlu ediyor. Özellikle de hikayedeki bir karaktermişsiniz gibi konuştuğunuzu gördüğümde... Kim bilir, belki bir gün ben de aranıza katılırım.

Başka ne vardı... Ha, doğru, hayatımda ilk kez bir light novel satın aldım. Her zaman bir web novel tutkunu olduğum için düzgün bir kitaba dönüştürülen pek çok web novel okumuştum ama hiçbirini gidip fiziksel olarak almamıştım. Kişisel görüşüme göre light novel türü çerezlik okumalar için olsa da benim perspektifimden bakınca bunlar basbayağı edebiyat. Öte yandan bir light novel gidip de Naoki veya Akutagawa ödüllerini kazanamaz. O eserler benim için tamamen anlaşılmaz bir dilde yazılmış gibi. Hepinizin bu tür romanları, hikayeleri ve yazıları nasıl okuyabildiğine şaşıyorum. Ben şahsen o eserlerin animesini veya filmini beklemeyi tercih ederim.

Aynı zamanda bir yazar olarak, kendi serimi kitap rafında dizili görmenin verdiği o garip ama keyifli hisle sırıtmaktan kendimi alamıyorum. Ama bu konunun detaylarına girip de sevgili Okemaru’yu gözünüzde tuhaf biri gibi göstermek istemem.

Unutmadan, editörümle light novel kısaltmaları üzerine bir konuşma yaptık... Ama aklımıza hiçbir şey gelmedi. Yumemiru Danshi wa Genjitsushugisha için nasıl bir kısaltma kullanmalıyız? YumeDan... Yok ya, kulağa bir korku serisi gibi geliyor. O zaman... hiragana harflerini alıp RuHa mı desek? Hiç mantıklı değil. Üstelik YumeDan diye arattığımda zaten o isimde bir seri olduğunu gördüm. En iyisi bu işi siz okuyuculara veya editörüme bırakmak.

Son olarak, Yumemiru Danshi wa Genjitsushugisha serisinin üçüncü cildi için onay çıktığını mutlulukla duyurmak isterim. Hikayenin buradan sonra nasıl şekilleneceğini henüz ben de tam bilmiyorum ama merak etmeyin, web novel versiyonuna da devam etmeyi planlıyorum. Herkesin desteği sayesinde buralara kadar gelebildiğim için bunun karşılığını size vermek istiyorum.

O halde üçüncü ciltte tekrar görüşmek üzere. Ben Okemaru.