Öğle Arası Karmaşası

“Sajou-kun~”

……

Öğle arası gelmişti ve son zamanlarda daha yakından tanıdığım kız, benimle konuşmaya geldi. Ellerini arkasında kenetlemiş, adeta bir shounen manga başrol kadını gibi görünüyordu.

“Ohh, bir an oldu. Ne var ne yok?”

“Gel, öğle yemeğini birlikte yiyelim de ‘SimCat’ hakkında konuşalım?”

“Eh, ah, evet...” Şaşkınlığımdan toparlanamadan Aizawa, boş bir sandalyeyi çekip masamın önüne oturdu.

Bu ani gelişme yüzünden beynim doğru düzgün yetişemiyordu bile. Bugün ilk kez karşılaşmıştık, bu aslında ikinci görüşmemizdi. Sırf aynı manga ilgi alanlarına sahip diye biriyle bu kadar yakınlaşılır mıydı gerçekten? Kesinlikle hayır. Natsukawa'ya böyle yapsam, karşılığında sadece “İğrenç” diye bir tepki alırdım. Bilinçaltımda etrafımı süzdüm.

…!

Tüm dikkatler üzerimdeydi. Bazı şerefsizler, uçlu kalemlerinin sivri uçlarını bana doğru doğrultmuştu bile. Hey, yapmayın böyle. Bundan hiç hoşlanmıyorum...!

“A-Aizawa... Öğle yemeğini birlikte yiyeceksek, belki yerimizi değiştirsek iyi olur? Burada epey dikkat çekiyoruz.”

“Eh... Vay! Haklısın!”

Ona sessizce seslendiğimde, havayı mükemmelen sezdi ve aynı derecede sessizce yanıt verdi. Topladığımız dikkati fark etmiş olmalıydı, zira beslenme çantasını hızla topladı... Buna rağmen, utanmış ya da telaşlanmış görünmüyordu bile... Bu sadece kişiye mi bağlıydı? Gerçi, bu onu sorgulamam için yeterli değildi.

Koridora çıktık ve onun yerine kullanabileceğimiz bir yer düşündük.

“Kafeteryada... muhtemelen artık boş yer kalmamıştır bile.”

“O zaman, ben iyi bir yer biliyorum!”

Madem öyle dedi, ben de onu takip etmeye karar verdim. Bu, muhtemelen arkadaşlarıyla birlikte sık sık öğle yemeği yediği bir yeri olduğu anlamına geliyordu. Dikkat çekeceğimiz bir yer olmamasını tercih ederdim ama onun gibi sevimli bir kız beni davet ediyordu, bu yüzden mutluydum...

Bunu sonra düşünürüm.