Özel Bir His

"Öyle mi? Gerçekten de Karasu-kun huysuz ve yanına yaklaşılması zor biri gibi duruyor, hatta onunla takılmaya başladığınızda bile oldukça eksantrik bir kişiliğe sahip olduğu hissi veriyor ama…"

"…Farkındayım ama sen söyleyince bayağı bir moralim bozuluyor…"

Hele bir de Fatima'dan duyunca, Kuya'nın yüzü gerildi.

"…Ama çok iyi bir insan. Dürüst, nazik ve karşısındakinin duygularına değer verip saygı duyan, bugünlerde nadir rastlanan iyi bir genç adam."

"Bu da aşırı yüksek bir seviye olunca…"

"Böyle hemen utanması da bozulmamış bir his veriyor ve iyi bir izlenim bırakıyor."

Az önceki huysuzluğundan eser kalmamış gibiydi, Fatima keyifle kıkırdadı.

"…Ders çalışacağım."

Tamamen zıt bir huysuzlukla—ki bu huysuzluğun utangaçlığını gizlemek için olduğu apaçık ortadaydı—Kuya notlarını gözden geçirmeye başladı.

"Hey, Karasu-kun."

"Efendim?"

Yine de asla görmezden gelmemesi, Kuya'nın iyi özelliklerinden biriydi.

Böyle düşünerek, Fatima devam etti.

"Hep birlikte ders çalışmak eğlenceliydi ve aynı zamanda faydalıydı. Çünkü seninle baş başa olmak, gerçekten de özel bir şeymiş gibi hissettiriyor."

Onun bu kadar dobra sözleri utanç vericiydi, duymamış gibi yapmak istiyordu.

Ama…

"…Evet…"

Kendisi de aynı şekilde hissettiğini söylemek isteyerek, yine de Kuya hafifçe başını salladı.