Işıltılı Bir Sabah

Mahiru'nun doğum gününün ertesi sabahıydı. Okuldan önce Amane'nin apartman dairesine doğru ilerlerken gözleri biraz şişkin olsa da yüzünde saf bir sevinçle gülümsüyordu.

Önceki gün, Amane'nin yaramazlıkları yüzünden birkaç kez ağlamıştı. Amane, bu durumun Mahiru'nun yüzünde iz bırakmış olabileceğini düşünmüştü ama neyse ki gözleri, kötü bir şey olmuş gibi görünecek kadar şiş değildi. Gözlerinin şişkinliğinin sebebi olan Amane rahatlamıştı.

Mahiru ise bu durumdan rahatsız görünmüyor, partnerinin endişesine kayıtsız kalıyordu. Yüzündeki nazik ve dingin ifade, önceki gün yaşananların zihninde hâlâ taze olduğunu Amane'ye anlatıyordu.

Kesinlikle tatmin olmuş görünüyordu ve bu, başka hiçbir duyguya yer bırakmıyordu. Yüzündeki o ışıl ışıl ifade öylesine baskındı ki Amane'nin kalbi havalanıyordu.

—Günaydın.

—...Günaydın.

—...Neden bana bakmıyorsun? diye sordu Mahiru.

Amane'nin gözlerini kaçırdığını hemen anlamıştı.