Mahiru'nun yemeklerine her zaman heyecan duyardı, ama en sevdiklerinden birini yapacağını duymak, beklentisini daha da artırmıştı.
O gün beden eğitimi dersinde, nedenini bir türlü anlayamadığı cehennem gibi bir maratonları vardı, ama Amane, sonrasında Mahiru'nun yemeği onu beklediği sürece tüm gücüyle koşabileceğini hissediyordu.
“…Seni mutlu edecekse yapmaya değer. Gerçi sen de her şeye lezzetli diyenlerdensin, Amane.”
“Her şeye lezzetli diyorum çünkü öyle. Yaptığın her şey harika, Mahiru.”
“…Çok teşekkür ederim.”
“Yaptığın her yemeğin her lokmasını keyifle yiyorum. Bana her zaman yardımcı oluyorsun, bu yüzden teşekkür ederim.”
Ona içten hislerini söylediğini düşünüyordu, bu yüzden Mahiru'nun gözlerini ondan bariz bir şekilde kaçırmasına hafifçe şaşırdı.
Rahatsızca kıpırdandıktan sonra Mahiru usulca içini çekti. Bir şekilde yorgun görünüyordu.
“Bana iltifat ederek bir şey elde edemezsin.”
“Bahse girerim ki lezzetli bir akşam yemeği alırım.”
“…İşte sende en sevdiğim şeylerden biri de bu, biliyor musun?”
“Neymiş?”
“Her şeyin.”
Sonunda Mahiru arkasını döndü. Amane, onun duygularını incitecek bir şey söylemiş olmaktan endişelenmişti. Belki de Amane'nin telaşlandığını anladığı için, Mahiru bir süre onunla göz teması kurmadı.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.