Zamanın Kördüğümü

Sonraki birkaç döngü boyunca Sunny aynı adımları defalarca tekrarladı. Gölge Alemi Parçası'nı çağırıyor, Jet’i kurtarıyor, ekiple birlikte adanın altındaki mağara sistemine giriyor ve Mağara Dehşeti’ni katlediyordu. Ardından adanın öteki ucuna geçiyor, Effie’yi buluyor ve döngü sona erene dek tehlikeden saklanıyorlardı.

Rüzgar Çiçeği’nin kuzey kıyısına ulaşma süresi her seferinde biraz daha kısalıyordu... ama bu yine de yeterli olmaktan çok uzaktı.

Bu yüzden Sunny adayı incelemeye ve zaman haritasını mükemmelleştirmeye devam etti. Ekibi güvende tuttu –en azından buna yeltendi– ve gölge duyusu aracılığıyla Rüzgar Çiçeği’nin her köşesini keşfetti.

Gölge Alemi Parçası’nın erişim alanı muazzam ölçüde arttığı için hızla ilerleme kaydetti. Adadaki hangi noktaların gözlemlemek için fazla tehlikeli olduğunu zaten bildiğinden, oralarda ikamet eden varlıkların dikkatini çekmemeyi başardı. Bu kadim dehşetler bir kenara bırakılırsa, Rüzgar Çiçeği’nde hapsolmuş geri kalan tüm yaratıklar artık onun için okunmaya hazır bir kitap gibiydi.

Daha doğrusu, ucu açık bir kitap gibi. Gölgelerin hareketlerini algılayabilse de bu eşsiz duyusu gerçek bir görme yetisinin yerini tutmuyordu. Bu iğrençliklerle yüzleşmenin verdiği deneyimi de tam olarak karşılayamazdı... neyse ki Sunny önceki döngülerde bu tecrübeyi zaten edinmişti. Mevcut deneyimiyle birleşince, gölge duyusu bir harita çıkarması için yeterli geliyordu.

Ayrıca Gerçeklik Aynası ile de çeşitli başarılar elde ettiği deneyler yaptı.

Sunny’nin kopyalamaya çalıştığı ikinci uzmanlık yeteneği Cassie’nin öngörüsüydü; geleceği birkaç saniye öncesinden hissetmenin onu neredeyse yenilmez kılacağına inanıyordu. Ancak sonuç tam bir hayal kırıklığı oldu. Yeteneği yüksek verimlilikle kullanmak için gereken yatkınlığa sahip gibi görünse de yetenek doğası gereği fazlasıyla tuhaftı.

Dünyayı aynı anda farklı bakış açılarından algılamaya uzun zamandır alışıktı; sonuçta gölgeleri aracılığıyla keşif yapma becerisini buna borçluydu. Alacakaranlık Örtüsü sayesinde zihinsel kapasitesi de artmıştı. Fakat... aniden birbirinden farklı ama eş zamanlı akan ve üst üste binen iki zaman ipliğini algılamak, zihni için çok fazlaydı.

Öngörü yeteneğini ilk etkinleştirdiğinde anında yön duygusunu yitirip yere kapaklandı. Sadece tek bir adım atmaya çalışmak bile onu felç etmeye yetmişti. Sersemlemiş ve yolunu şaşırmış halde bir süre körlemesine sendeleyip durdu, ardından Gerçeklik Aynası’nın büyüsünü iptal etti ve eşyanın parçalara ayrılmasını izledi. Başının dönmesi geçmek bilmiyordu.

Belki zamanla Cassie’nin dünyayı algılama biçimine uyum sağlayabilirdi ama bu hiç de kısa sürecek bir süreç değildi. Vaktini başka fırsatları keşfederek harcaması daha mantıklıydı.

Neph’in ateşe hükmetme yeteneğini usta bir şekilde kullanmak ise oldukça kolaydı. Ne var ki kızın yatkınlıkları ve ruh alevi olmadan bu yetenek pek işe yaramıyordu. Cassie’nin dünyayı başkasının gözünden görme yeteneği için de aynısı geçerliydi.

Bir de Jet vardı. Sunny onun uyanmış yeteneğinden çok umutluydu; bunun sebebi parçalanmış ruh çekirdeklerini emerek kendininkini güçlendirmesi değil, vücudunun öz tarafından güçlendirilme sınırını ortadan kaldırmasıydı.

Rezil bir şekilde, ilk denemesi döngü boyunca yaşadığı en korkunç ölümlerden biriyle sonuçlandı. Görünüşe bakılırsa etini aşırı miktarda özle doyurma yeteneği, Jet’in ne tam ölü ne de tam canlı olan o eşsiz bünyesi sayesinde işe yarıyordu. Sunny aynısını denediğinde, kelimenin tam anlamıyla içeriden dışarıya doğru parçalanarak can verdi.

İkinci bir denemeye yeltenmedi bile.

Jet’in uyuyan yeteneği öldürdüğü düşmanların özünü emmesini sağlayabilirdi; kullanışlı bir araç olsa da en azından mevcut durumda Gerçeklik Aynası’nı feda etmeye değmezdi. Fakat uyanmış yeteneği inanılmaz derecede güçlüydü. Düşmanlarının ruhuna doğrudan darbe indirebilmek... Sunny’nin bu sayede ne kadar daha ölümcül bir varlığa dönüştüğünü tarif etmek zordu.

Effie’nin fiziksel güçlendirmesi de fena sayılmazdı.

Ancak... tüm bunların arasında parlayan tek bir yetenek vardı.

Cassie’nin uyuyan yeteneği.

Bu yetenek, uyanmışların uzmanlıkları ve nitelikleri hakkında derin bilgiler edinmesini sağladığı gibi, kâbus yaratıklarının niteliklerini ve kutsal olmayan güçlerini de görmesine imkan tanıyordu. Cassie’nin bu bilgiyi alması için hedefe yakın olması gerekiyordu ama Sunny... Sunny gölgelerini kendi gözleri olarak kullanabiliyordu. Hatta sadece gölge duyusuyla bile bazı bilgilere ulaşabiliyordu.

Bu durum, Rüzgar Çiçeği’nin mahkumlarını tahmin ettiğinden çok daha hızlı bir şekilde etüt etmesini sağladı.

Yavaş ama emin adımlarla, Rüzgar Çiçeği hakkındaki bilgisi arttı. Bu bilgiyle donanan ekip, Çürüyen Leopar’ı öldürmeyi başardı. Dev bir ahtapotu andıran iğrençliğe karşı da zafer kazandılar. Hatta siyah kırkayak sürüsünü nasıl yok edeceklerini bile öğrendiler.

Oluşturmaya çalıştığı zaman haritası her geçen gün daha da tamamlanıyordu.

Elbette haritada hala boşluklar vardı; örneğin Sunny kule hakkında pek bir şey öğrenememişti. Adada keşfetmesi için fazla ölümcül olan birkaç yer de mevcuttu. Ama zaten buraları incelemesine gerek yoktu; çünkü amacı Rüzgar Çiçeği’ni keşfetmek değildi.

Tek hedefi Effie’ye ulaşıp vaktinde Zincir Kıran’a dönmek, sonra da arkasına bile bakmadan bu cehennemden kaçmaktı.

Yine de...

Zaman haritası tamamlanmaya yaklaştıkça, Sunny’nin içini üşüten bir his kaplıyordu.

Bunun sebebi, öğrendiği gerçeklerin onu her geçen an daha da tedirgin etmesiydi.

Bu haritayı oluşturma amacı, döngü boyunca adadaki tehlikeli kâbus yaratıklarının hareketlerini takip etmekti. Adanın öteki ucuna gidip dönmek için en verimli rotayı belirlemesi gerekiyordu... Hem Jet’i hem de Effie’yi kurtarıp tek bir gün içinde Rüzgar Çiçeği’nden ayrılabilmek için bu elzemdi.

Ancak Sunny ihtiyacı olan bilgilerin çoğuna vakıf olduğunda...

Bu hedefin tamamen imkansız olduğunu fark etmenin dehşetiyle sarsıldı.

Uzaktan yakından güvenli sayılabilecek en hızlı rota bile, olması gereken yere ulaşması için yeterli değildi. Effie’yi Kâbus’un sırtına bindirse bile zaman yetmiyordu.

Mevcut güçleri ve ellerindeki imkanlarla, döngü sona ermeden adanın çevresini turlayıp geri dönmek şimdilik imkansız görünüyordu.