Dalgaların Getirdiği Misafirler

Güneş, şarap kızılı denizin üzerinden ağır ağır yükseliyordu. Ilık ışınları, yemyeşil otların arasında kaybolan beyaz taşların ve tatlı sıcaklıkta boy veren rengarenk çiçeklerin süslediği bir adayı usulca okşuyordu.

Yamaçları bir halı gibi kaplayan ormanın en yüksek noktasında, bir zeytin ağacının gölgesine sığınmış bir kadın dinleniyordu.

Üzerinde diz boyu, kar beyazı, tertemiz bir kiton vardı; omuzlarına ise bir geyik postu bağlanmıştı. Sade bir deri bantla arkaya doğru tutturulmuş saçları kısa kesilmişti. Gözlerini diktiği uzaklara sakin ve vakur bir ifadeyle bakıyordu.

Kadın orada öylece soluklanırken, ormanın derinliklerinden bir geyik çıkageldi. İnsandan kaçıp ürkmek bir yana, çekingen adımlarla kadına yaklaştı ve başını onun dizine yaslayarak yere çöktü. Kadın elini uzatıp yabani geyiği şefkatle sevmeye başladı, parmakları yumuşak kürkün içinde kaybolup gidiyordu.

Derken, birdenbire başını çevirip hırçın dalgalarla çalkalanan denize doğru baktı.

Çok uzaklarda, ufkun ötesinden bir yelkenli belirdi. Dalgalarla boğuşarak adaya doğru yaklaşan bir gemiydi bu. Rüzgar beraberinde bir fırtına, fırtına ise adaya davetsiz misafirleri taşıyordu.