Beklenmedik Teklif

Charlotte hafifçe güler ve sevimli bir şekilde gülümsedi, Rio'nun, Miharu'nun ve Satsuki'nin yüzlerine sırayla baktı. Miharu ve Satsuki şaşkına dönmüş, söyleyecek söz bulamamışlardı. Bunun yerine, ikisi de asıl Rio'nun ne cevap vereceğini merak ederek ona döndüler. Ama—

"Şey..."

Rio ise oldukça şaşkındı; Prenses Charlotte'a ne cevap vereceğini bilemiyordu. Derken—

"Cevabınızı bir dahaki sefere saraya geldiğinizde dinlerim. Ben bile biraz utanıyorum, hadi, gidin şimdi."

Charlotte böyle söyleyince, yan yana duran Rio ve Miharu'ya yaklaşıp nazikçe sırtlarını itti. Böylece ikisini kapının dışına kadar yürüttü, gülümseyerek el salladı ve ilerlemelerini işaret etti.

"…Pekala. O zaman… affınıza sığınıyoruz."

Rio ve Miharu, Charlotte'un gülümsemesinin etkisiyle, yüz yüze bakıştıktan sonra ikisi birlikte yürümeye başladılar. Az sonra, arkalarından Satsuki'nin telaşlı bir şekilde Charlotte'a hesap soran sesi duyuldu.

Ama geri dönse ne söyleyeceğini bilmediği için, Rio hafifçe tereddüt etse de yürümeye devam etti.

"N-ne yapacağız, Haruto-san?"

Miharu arkasını kollayarak, hafifçe endişeli bir şekilde sordu.

"Ne yapacağız… diye soracak olursan, ben de şaşkınım doğrusu. Bir dahaki sefere görüşene kadar düşünmem gerekecek sanırım."

Miharu'yla çıkmıyor değildi, aldatma da yapmıyordu. Ama yine de tuhaf bir şekilde gergindi. Rio, Miharu'dan bakışlarını kaçırdı, utanmış bir ifadeyle cevap verdi.

Öte yandan, Rio ve diğerlerini çok yükseklerden süzülerek izleyen bir adam vardı. Yerden bakıldığında bir mercimek tanesi kadar küçüktü ve neredeyse gökyüzünün manzarasına karışmış olduğundan, varlığını fark eden kimse yoktu. Acaba ne zamandan beri oradaydı?

"Sonunda yola mı çıkıyorsunuz?"

Adam—Reiss—Miharu'nun Rio'ya yaklaşıp Charlotte hakkında soru sorduğunu görünce, hafifçe gülümsedi ve—

"O zaman, keşfe çıkalım mı?"

Gece toplantısında istemeden Rio'yu keşfetme fırsatını değerlendirmek için, gizlice takibe başladı.