Son Teslim Tarihi ve Kouhai'nin Sorumluluğu

Sıkıcı Kız Arkadaşı Yetiştirme Yöntemi GS 2.5 (Kasumi Utako & Sagano Fumio Kısmı)

'B-bir sayfa bile yazamadın mı!?'

"…Sorun değil. Oyunun senaryosunu da teslim ettim, şimdi tamamen buna odaklanacağım."

Telefonun diğer ucundan gelen o acı dolu çığlığa Utaha olabildiğince sakin yanıt vermeye çalışsa da, şakağından süzülen bir damla teri durduramadı.

'A-ama, ama… ay sonuna kadar, gün sayısı…'

"Hiç sorun değil… Ben, 'Aşık Metronom' zamanında, bir haftada bir kitap yazmıştım."

'O zamanki çizer-sanın acı dolu çığlığını mükemmel bir şekilde yeniden yaratabileceğimden eminim ben!?'

Bu, yaz sonu sıcaklarının hala etkili olduğu Ağustos sonuydu.

Kasumigaoka Utaha… daha doğrusu, Light Novel yazarı Kasumi Utako'nun popüler serisi 'Saf Hektopaskal'ın son kitabının teslim tarihine on günden az kalmış, öğleden sonraki bir vakitti.

"Ş-şey, öyle yani, sana da 'küçücük' bir yük binecek sanırım ama, yine de ilk plandaki gibi yayınlayacağız, değil mi?"

'Ş-şey, bu seferlik bir ay erteleme seçeneği…'

"Hayır, olmaz… Oyun senaryosu yüzünden gecikip, romanın da aksaması demek, benim Kousaka Akane'ye yenilmem demek."

'Benim o mücadeleyle hiç alakam yokmuş gibi geliyor bana!'

"Sagano-san, önceki ciltte 'Tüm illüstrasyonları baştan çizmek istiyorum' dediğinde, ben hemen kabul etmiştim, değil mi?"

'Ondan sonra "Ama bunun karşılığında teslim tarihi uzamayacak, değil mi?" de dediğini hatırlıyorum ben!'

Ve Utaha ile telefonda böyle hararetli bir atışma yaşayan kişi, onun Light Novel alanındaki iş ortağıydı.

'Saf Hektopaskal' illüstrasyon sorumlusu, Sagano Fumio.

"Bu yüzden uzatmayacağız diyorum, değil mi? Sorun değil, üniversite öğrencileri yaz tatili bitse de tatilde sayılır."

'Hayır, öyle değil. Hatta yaz tatilinden sonra bile çalışıyor olmak, teslim tarihinin çoktan geçtiği anlamına geliyor!'

…Erkek ismini andıran o takma adın aksine, tiz bir çığlık yankılanıyordu ahizeden.

'Yine de bu sefer epey uğraştın, değil mi? Gerçi önceki oyun zamanında da pek sorunsuz gitmemişti sanki.'

"Çok şey oldu… İnsanlara anlatılamayacak kadar çok şey."

'Ama Kasumi-san, o Kousaka Akane ile çalışıyorsun, değil mi? Harika, imreniyorum sana~'

"Öğğ… O şeytani, sadist, cadı karıda imrenilecek ne gibi bir özellik olabilir ki?"

'Ne oldu bilmiyorum ama, bir şeyler olmuş anlaşılan…'

"Pekala, hiçbir şey bilmeyen sana çok şey anlatacağım… O kadının insan olarak ne kadar bencil, küstah, bozuk ve başkalarını harcamayı hiç umursamayan bir canavar olduğunu…"

'…Şey, o "çok şey" insanlara anlatılamaz demiyor muydun?'

"O zamanlar kırılmak üzereydim… Evet, hem bir yazar olarak, hem de onun Ustası olarak."

'A-ah… evet.'

Utaha'nın Kousaka Akane'ye olan şikayetleri henüz devam etmiyordu.

"Ama yine de o, bana yazmamı, ilerlememi söyledi… Kendi gelişimini göstererek beni ikna etmeye çalıştı."

Onun hikayesi, Kousaka Akane'nin kişiliğini reddetmekten geçip, bir yazar olarak düştüğü krize ve onu aşmasına vesile olan 'bir senaryoya' kadar uzanmış, artık büyük bir aşk dramasına dönüşmüştü.

'A-ama, şey, o sadece yazdığı senaryoyu kontrol ettirmek istemiş olamaz mıydı ki…'

"…………Sagano-san, sen onun hakkında ne biliyorsun ki?"

'Hı…?'

"O, özellikle bana benzeyen bir Başrol Kadın karakteri yaratıp, o Başrol Kadın'ın engellerle karşılaşıp yine de ayağa kalktığı bir hikaye yazdı, değil mi? Bunun ne anlama geldiğini anlamadığını mı söylüyorsun?"

'A-a-hayır mı?'

"Bu kesinlikle, ondan bana bir teklif… Evet, bir evlenme teklifi! Benim tarafımdan reddedilmekten bile çekinmeyen, onun tüm ruhuyla verdiği bir destekti…"

'A-a-ah… öyle mi?'

O insanlardan çekinen… daha doğrusu, başkalarına kolay kolay kalbini açmayan Utaha'nın bu kadar konuşması, onu eskiden tanıyanlar için, insanın içini ısıtan duygusal bir andı.

"O, o kadar kararlılık gösteren birinin niyetini, sen, böyle alaycı bir tavırla geçiştirmeye mi çalışıyorsun? K-kabul edilemez… Ben, böyle bir şeyi kabul etmem!"

'Aaaaaah!? Affedersiniz, affedersiniz! Evet evet, Kasumi-san'ın dediği gibi, o çok çabaladı!'

Fakat, onun geçmişini bilmeyen ve bu şikayet mi yoksa aşk ilanı mı olduğu belli olmayan anlatımı uzun uzun dinlemek zorunda kalan taraf için, böyle durumların pek de önemi yoktu aslında…

'Ş-şey, onun çabasının da, Kasumi-san için çok büyük bir olay olduğunu iyi anladım. Ama…'

Yine de, Utaha'nın o vazgeçmeyişi… hayır, o adanmışlığı, telefonun diğer ucundan bile yürek burkacak kadar hissediliyordu.

'Ama onun, sanırım bir kız arkadaşı var, değil mi?'

"Kız arkadaşı değil, Başrol Kadın'ı o!"

Ama, tam da bu yüzden, o ciddiyet fazla acı vericiydi, ne diyeyim ki…

Ve belki de tam da böyle bir Utaha… Kasumi Utako olduğu için, onun ördüğü hikayeler insanların kalbine bu kadar dokunabiliyordu.

'Ş-şey, Kasumi-san.'

"Ne var? Hala benimle dalga geçmeye mi çalışıyorsun?"

'Hayır, öyle değil… Bir kez olsun o Kouhai çocuğu benim karşıma getir.'

"E…?"

Bu yüzden Sagano Fumio… gibi yanıltıcı bir takma adı olan 'o kadın'…

'Ben ona bir çift laf edeceğim. Kasumi-san'ın sorumluluğunu nasıl alacakmış, onu soracağım!'

Kasumigaoka Utaha adındaki 'kızı' tüm kalbiyle desteklemeye karar verdi.

…Ancak.

"…İyi, gerek yok."

'Neden! Ama sen, onu…'

"Ama seni onunla tanıştırmak istemiyorum."

'E-e-e, neden ki?'

"Ç-çünkü… seninle onun hobilerine ve davranış biçimlerine bakınca, nedense çok iyi anlaşacaklarmış gibi geliyor…"

'Ahahahahaha, öyle bir şey olmaz ki!'

"Gerçekten mi? Kesinlikle mi? Burası neyse de, orada ona sarkıntılık edersen affetmem seni!?"

'…Affedersin, şu an söylediğin hiçbir şeyi bir milim bile anlamadım.'