Kış Ortası Telaşı

Aralık ayının ortaları—

Öğrenciler için, kış tatilinin yaklaştığı, yürek hoplatan bir mevsim.

Ve aşıklar için, Noel'in hemen eşikte olduğu, hislerle dolu bir mevsim.

"Tomoya-senpai! Etkinlik 05'in çizim taslağı bitti!"

"Beklendiği gibi Izumi-chan! Her zamanki gibi inanılmaz bir hız ve kalite!"

"Hey, hey, biraz da bana gösterir misin? ...Ooo, hareket çizmede her zamanki gibi harikasın, Hashima-chan."

"...Evet, sadece etki açısından bakarsak, Izumi'nin çizimleri Kashiwagi Eri'yi bile aşabilir."

"E-ehehe, o kadar da değil..."

"Pekala, o zaman bu ivmeyle devam edip müşteriden gelen Etkinlik 03 ve 04 düzeltme talimatlarını halledelim..."

"H-h-h-h-h-hayır!? Lütfen birazcık dinleneyim... en azından otuz dakika...!"

"Yoruldun~, o zaman yatakta dinlenmen iyi olur. Şimdiye kadar ben ısıtmıştım orayı senin için."

"Hayır Michiru, sana BGM düzenleme işini rica ettiğimi sanıyordum..."

"Hım, şimdiye kadarki ilerleme yolunda gidiyor ama yine de son teslim tarihine kadar olan süreyi düşünürsek, şu anki hızımızın üç katı kadar ilerlemezsek kötü olabilir."

"Abiciğim bile beni öldürmeye mi niyetli!?"

"Sorun değil Izumi-chan... O durumda, benim senaryomu da üç katı hızla yazmam gerekecek, yani ölürsek hep birlikte ölürüz!"

"Affedersiniz ama bu bana zerre kadar güven vermiyor!?"

İşte böyle, birçok yönden iç ısıtan ama fiziksel olarak soğuk olan mevsime karşı klimanın sonuna kadar açıldığı odada, yine de böyle bir "cehennem" gibi sıcak bir hava akıyordu.

Burada toplananlar, mevsim ve zaman fark etmeksizin, yıllardır acıyı ve sevinci paylaşmış yoldaşlardı.

Doujin çevresi 'blessing software' (İkinci Nesil) üyeleri.

"Evet, gece yemeği getirdim~"

"Bekliyorduk! Katou-chan'ın eş yemeği!"

"Vay be, Tonjiru~, her zamanki gibi lezzetli görünüyor~!"

"O-oh, kusura bakma Megumi, hep, hep..."

"............Buyurun Hyoudo-san, Izumi-chan. Sıcak, dikkat edin."

"...Megumi?"

"Afiyet olsun~! Hım, Pirinç Topu'nun da tuzu tam kıvamında~"

"İnsan kendini Japon gibi hissediyor, değil mi~"

"Yedek de var, o yüzden bol bol yiyin, olur mu?"

"Ş-şey, benim ilk kâsem...?"

"............Kaç kâse yerseniz yiyin, olur mu? 'Üç kişilik' için biraz fazla yapmışım da."

"M-Megumi-san...?"

"Pekala~, o zaman tencereyi olduğu gibi götürüyorum~!"

...Evet, burada toplananlar, mevsim ve zaman fark etmeksizin, yıllardır acıyı ve sevinci paylaşmış olması gereken yoldaşlardı.

Birlikte sevinip, birlikte ağlayıp, her şeyi paylaşıp, bağlarla kenetlenmiş olması gereken...

"Tomoya-kun, şurada benimle birlikte Ka○riMe○t yemek ister misin?"

"İstemem..."

Bu arada, tanıdık üyeler oldukları için, az önceki konuşmaların kime ait olduğunu okuyucuların kendilerinin anlamasını rica ederiz.