Sonsöz

İyi günler! İyi akşamlar! İyi sabahlar!

Beşinci cildi satın aldığınız için teşekkür ederim! Ben Nagatsuki Tappei, nam-ı diğer Gri Fare!

Selamlaşmak her şeyden daha önemlidir. Bu arada, çalıştığım yerde sabah, öğle ya da akşam fark etmeksizin herkese "Günaydın" deriz. Bunun ötesinde, "Biraz tuvalete gidiyorum" cümlesi, "Beş numaraya gidiyorum" gibi gizli bir anlam taşır. Beşinci ciltle özel bir ilgisi yok, bilginize.

Ve böylece, hızla Re:ZERO -Başka Bir Dünyada Yaşama Başlamak-'ın beşinci cildine dalıyoruz.

Serinin beşinci kitabı olarak hikâye nihayet kalbine doğru ilerliyor. Başrol karakterimiz ile başrol kadınımız arasındaki o kışkırtıcı romantizme dair şok edici detaylarla birlikte çok daha fazla sürpriz ve dönüş bekleyebilirsiniz.

Ama! Hikâye örgüsü için üzgünüm! İşte tam da hikâyenin merkezine doğru ilerlerken, ambalaj kâğıdı açılmaya başlamışken, başrol karakterimiz ve başrol kadınımız aşık olmak üzereyken çatışıp yollarını ayırıyorlar; beşinci ciltte huzur namına hiçbir şey yok.

Her şeyden önce, yazarın kendisi bile huzura vakit bulamayan yoğun bir kişisel hayat sürerken, hikâyemdeki karakterlere iç ısıtan hayatlar bahşetmek için ruhumda hiçbir şey yok.

Bu sonsözleri her cildin sonunda yazarım, ancak beşinci cilt üzerindeki çalışma koşulları özellikle ağırdı.

İlk olarak, yaz mevsimiydi. Daha doğrusu, yazın tam ortası.

Sadece kelimeye bakmak bile çoğu yetişkin erkeği bitkin düşürür. Bu benim için de geçerliydi. Bilgisayarım sıcaktan inlerken verimliliğimin arttığı söylenemez. Bu yıl serin bir yaz olacağı umudunu bana kim vermişti? Nostradamus mu? Belki de büyükannem?

Yaz mevsiminin ötesinde, sistemime ciddi bir şok yaşatan başka faktörler de vardı. Hem de çok ciddi.

Japonya'da köklü bir gelenek olduğu üzere, "şerefli atalarıma kavuşmadan" önce çeşitli etkinliklere katılmaya karar verdim; ilk imza günüm, ilk TRPG deneyimim ve ilk çevrimiçi alışverişim gibi, hepsi de beni "şerefli bir ata" yapma tehdidi taşıyan, farklı zevkler ve sorunlar karışımıyla dolu etkinliklerdi.

İmza günü gerçekten çok eğlenceliydi! Muhtemelen bir yazarın en büyük sevincidir. Bir daha yaparsam, beni ve etkinlikteki herkesi bir araya getirecek bir tür spoiler getireceğime söz veriyorum.

Çevrimiçi alışverişi sormayın lütfen. O, bir aşk hayatının sonucudur. Hiçbir şeyden pişman değilim.

Şimdi gelelim, işin içeriğiyle alakasız konulara bu kadar satır harcadıktan sonra, her zamanki teşekkür sözlerime.

Editör Ikemoto-san'a, her zaman olduğu gibi, tüm zahmetler için özür dilerim. Sabah dört buçukta birbirimize gönderdiğimiz o tamamen verimsiz e-postalaşmayı asla unutmayacağım. Bana "Hey, beni telefonla ara" demek hiç aklıma gelmedi ve son e-postanıza yarım gün boyunca yanıt veremediğim için üzgünüm! Domuz pirzolası ve tako pilavı tatma fırsatım oldu! Çok lezzetliydi!

İllüstratör Otsuka-sensei'ye, absürt, tuhaf yazarınıza bu kadar hızlı yanıt verdiğiniz için size yetecek kadar teşekkür sözüm yok. İki yeni karakterden çok memnun kaldım ve Lady Crusch'un kapaktaki görünüşünden derinden etkilendim. Gelecekteki çalışmalarınızı sabırsızlıkla bekliyorum.

Tasarımcı Kusano-sensei'ye, bu cildin kapağı da gerçekten inanılmaz, logonun nereye konulacağına dair yazar olarak taşıdığım o cılız endişeleri tamamen dağıttı... Sizden de bu beklenirdi.

Yine, Re:ZERO'nun çizgi roman versiyonunun ilk arkını Monthly Comic Alive'da serileştirmeye başlayan Matsuse Daichi-sensei var. Makoto Fuugetsu-sensei ise ikinci arkı Big Gangan'da serileştiriyor. Bu kızı ve o kızı bu kadar zengin yüz ifadeleriyle çizdiğiniz için çok şanslı bir yazarım. Çok teşekkür ederim!

Her ciltte olduğu gibi, bu eserin yayımlanmasında emeği geçen herkese gerçekten minnettarım. MF Bunko yayın kurulu ekibine, yöneticilere, redaktörlere ve her bir kitabevindeki herkese; bana gerçekten çok şey kattınız.

Dahası, yazarlara yazma gücünü veren, o sıcak destek mesajlarını ve hayran mektuplarını gönderen tüm okuyucuların desteğidir. Gerçekten, çok teşekkür ederim.

Öyleyse, bir sonraki sefer, bugüne kadarki en önemli cilt olan altıncı ciltte tekrar görüşmek üzere.

Ağustos 2014

Nagatsuki Tappei

(İlkokul öğrencilerinin yaz tatilinin bitişi üzerine feryatlarını dinlerken)