GİRİŞ

Adam bir deri bir kemikti.

Koyu renk cübbeler giymiş bir grubun ortasında, kendisi de siyah bir rahip cübbesiyle kaplıydı. Subaru'dan biraz daha uzundu, dikkat çekici uzunlukta, koyu yeşil saçları vardı. Yanakları çökmüş, kemiklerinin üzerinde insansı bir fiziği sürdürmek için gereken en az miktarda et kalmış gibiydi.

Bu görünüşe bakılırsa, bedeninde dayanıklılıktan eser yoktu denebilirdi… gözlerindeki delilik parıltısı dışında.

“Anlıyorum… Gerçekten, gerçekten, bu çok ilgi çekici.”

Adam öne doğru eğildi, boynunu doksan dereceden fazla yana bükerek kocaman açılmış gözleriyle Subaru'ya hiç kırpmadan baktı. Ancak tuhaf diye nitelendirilebilecek bir tavırla, sanki bir şeyler açıklığa kavuşmuş gibi başını salladı.

Ardından, hâlâ eğik dururken, sağ başparmağını ağzına soktu ve hiç tereddüt etmeden ucunu ezdi.

Et ezilmiş, kemik kırılmıştı; ölü gözleri fal taşı gibi açılırken kan damlalarını emdi.

“Siz… acaba 'Gurur' olabilir misiniz?”

Adamın sorusu, duvara bağlı Subaru'ya yöneltilmişti. Ancak çocuk bu soruya yanıt vermedi. Yalnızca karşısında duran adamın yüzüne boş boş bakıyor, dudaklarında ise lakayt ve tamamen yersiz bir gülümseme beliriyordu.

Subaru'nun kara gözleri kırpıştı, ancak sapkın davranışlar sergileyen adamınkiler gibi, onlar da boştu, akıldan yoksundu.

“Hmm… Bu bir yanıt değil gibi.”

Adam başparmağını dudaklarından çekti, kanayan eliyle kendi kafasına, sanki bir şey hatırlamış gibi vurdu.

“Ahh, anlıyorum. Ne kadar kaba davrandığımı fark ettim. Aman Tanrım, kendimi henüz tanıtmadım, değil mi?”

Tamamen yersiz görünen bir nezaketle davrandı, ardından solgun dudaklarının kenarlarını yırtan kötücül bir kahkaha attı. Adını söylerken belinden kibarca eğildi.

“Ben Petelgeuse Romanée-Conti—”

Sonrasında eğik durmaya devam etti, sadece başını öne çevirerek unvanını belirtti.

“—Cadı Tarikatı'nın Günah Başpiskoposu… Tembellik görevleriyle görevlendirilmiş olan!”

Adam —Petelgeuse— iki elinin parmaklarıyla Subaru'yu işaret etti ve kahkaha attı.

Kıkır kıkır. Kıkır kıkır. Kıkır kıkır—