Şaşaalı

Her birinin gökyüzüne bakma nedeni sorulsa, kendilerini açıklayabilecek pek çok kişi çıkardı. Keskin duyulara sahip olanlar, Mana'nın güçlü bir dalgalanmasını hissetmiş olabilir; iyi duyanlar ise uçan bir ejderhanın gürültülü kişnemesini duymuştu. Benzer şekilde, bir an önce ateşlenen Büyülü Kristal Top'un kaynağına odaklananlar ve sarayı hedef alarak ilerleyenler de öyleydi.

Ancak hepsi kendi nedenlerini açıklayabilse bile, herkesin neden aynı şeyi yaptığını açıklayamazlardı.

Eğer bu yapılabilseydi, ancak dünyanın mantığını kendi içinde belirleyen başrol oyuncusu tarafından yapılabilirdi. Ve ona sorulsa, cevabı dümdüz ve basit olurdu――

Cecilus: “――Elbette, çünkü bu birinin şaşaalı sahnesi!”

Muhtemelen görkemli bir tavırla, yüksek bir sesle ve parlak bir gülümsemeyle böyle ilan ederdi.

Ve bu Vollachia İmparatorluğu'nda onu inkar edebilecek tek bir ruh bile yoktu.

Bunun nedeni saf güçte yatıyordu; zira başrol oyuncusuna saf güce rağmen itiraz edebilecek tek kişi, şu anda gökyüzüne bakmalarına yol açan şeyi gözlerinin önünden uğurluyordu.

――Hızla, hızla, göz kamaştırıcı parlaklıkta yeşil bir ışık huzmesi, Kristal Saray'ın tam üzerindeki göğe doğru bir çizgi çiziyordu.

İçe doğru çekildikçe, çekildikçe, kimse farkına varamadan, İmparatorluk Başkenti'nin üzerindeki tüm bulutlar muazzam bir bulut denizi halinde toplanmış, ve tam ortasına dalıyordu――

???: “――――”

――O an, sanki gökyüzünün kendisi parlıyormuşçasına, bir ışık parlaması dünyayı göz kamaştırıcı bir ışıltıyla aydınlattı.