Ram'in Tuhaf Hali

Subaru, kızın sözlerindeki tuhaf nüansa ve Ram'e yakışmayan tavrına kaşlarını kaldırdı ama Ram anında her zamanki "hıh"ını yaparak Subaru'nun sorusunu dile getirmesine izin vermedi.

“Yaran da kıyafetlerin de hoş değil. Çabucak Rem'in yanına gitmeliyiz, çünkü o seni gerçekten iyileştirebilir.”

“Ramçi, sen iyileştirme büyüsü kullanmıyor musun?”

“Bir uzuv kesildikten sonra yarayı mühürlemeyi becerebilirim.”

Subaru, ürperişini gizleyemedi.

“Bu da ne kadar uç bir ilk yardım böyle!”

Durup dururken Ram yanına gelip Subaru'nun kolunu çekiştirdi. Subaru gözlerini kırpıştırırken, Ram "Gelmiyor musun, Barusu?" deyince sadece başını ona çevirdi.

“Seninleyim, evet.”

Onun cevabına karşılık, tek bir anlığına dudaklarının gevşediğini gördü. Ram hiç vakit kaybetmeden onu kolundan çekiştirerek yola koyuldu.

Hep bu kadar açık sözlü davransa ne kadar şirin olurdu diye düşündü ama belki de kendine karşı dürüstlüğü, ağzından sürekli böyle laflar dökülmesine neden oluyordu.

Belki dürüstlüğün de bir yeri ve zamanı vardı.

Rem'in onları beklediği yere doğru Ram ile yürürken aklındaki düşünce buydu.

Nedense, ona yol gösteren kızın her zamankinden daha yavaş, daha nazik yürüdüğünü hissetti.