Kurtarmak ve Kurtarılmak

Çat diye bir sesle su fışkırdı. Güçlü bir akıntı bedeni anında çeviriverdi.

Ayakları üzerine suya inmeyi başarmış, böylece darbeyi en aza indirmişti; ama yine de sert bir inişti. Subaru'nun CP'si zaten kırmızı yanıp sönerken, sadece saf bir azimle hayata tutunduğu hissinden kurtulmak zordu.

Şansına, bu hissi kendisinin silkelemesine gerek kalmadı.

“Gah!”

Tüm bedeni, çamaşır makinesindeki bir havlu gibi su tarafından yıkanıp ovuluyordu.

Yüzeye çıkıp nefes almalıyım. Ama hareket edemiyorum.

Yukarı doğru tekmelemeye çalışsa bile, kollarında önemli bir şey olduğu için bunu başaramazdı.

Güçlü akıntı ona çarpmayı sürdürüyordu, ama kollarındaki sevgi nesnesini ve sırtındaki nefret nesnesini hâlâ hissediyordu. Ne kendine bağladığı kırbaç ne de kolları onları bırakmaya niyetliydi.

“Gah!”

Burnuna, ağzına su dolmuştu; gözlerine ve kulaklarına da doluyormuş gibi geliyordu.

Kollarını ve bacaklarını boşuna çırpıyordu, nehir denen o devasa yaratığın boğazından aşağı sürüklenirken debeleniyordu. Ama tüm bu suyun nehirden boşaldığı noktaya ulaşırlarsa, hayatta kalma umudu kalmayacaktı.

Bu olmadan önce bir şeyler yapmalıydı.

“Gah, gurg!”

Suyu tekmelerken, kafasında rastgele düşünceler uçuşuyordu.

Emilia güvende mi? Beatrice ne âlemde? Ram ve Meili? Julius, Anastasia, Echidna... Onlar muhtemelen idare ederler. Patlash etraftaysa herkes güvende olur. Patlash burada olsaydı, ah, ne büyük yardım olurdu. Bizi kurtarırdı. Kurtarmak ve kurtarılmak... Ve en çok kurtarmak istediğim kişi parmaklarımı kırmıştı. Biraz geç oldu ama o gerçekten acıtmıştı. İyi ki ağlamadım o an. Rem'in önünde ezik görünmek istemem. Ram'in veya Beatrice'in, Petra'nın veya Garfiel'in de. Otto, Clind ve Frederica zaten ne kadar acınası olduğumu biliyorlar, onlara sorun yok. Roswaal öğrenirse korkunç olur, ondan sakladığımdan emin olmalıyım. O insanlara yardım etmek için Pristella'ya geri dönmem gerek, bir de kraliyet seçimi var, ve yarın, herkes—

“Gah, gahh!”

Herkes...