Akıl Almaz Bir Parça

Giysiler giymeye başladı. Tıpkı Elsa gibi giyiniyordu.

İşler yapmaya da başladı. Nasıl yapacağını Elsa'yı izleyerek öğrenmişti.

Ve tüm bunları Elsa'dan sır olarak saklıyordu.

***

"Meili? Beni dinliyor musun? Saçlarıma yardım etmeni istiyorum."

"—Evet, duydum. Gerçekten de dağınıksın, Elsa."

Yumuşak bir koltukta yan yana otururlarken, Elsa başını omzuna yasladığında burun kıvırdı. Uzun siyah saçlarını çözerken Elsa, her zamankinden daha tasasız görünüyordu.

Bu umursamaz tavır sinirlerini bozuyordu.

"Omph."

"? Gıdıklanıyorum."

Daha önce defalarca yaptığı gibi, Elsa'nın boğazına dişlerini geçirdi.

Daha sert ısırabilirdi; deriyi parçalayıp acı verecek kadar. Meili artık zayıf, narin bir canavar değildi. Bolca yemiş, konuşmayı öğrenmiş, bir isim edinmiş ve Elsa'yı tanımıştı. Bu yüzden...

***

"Hırrr!"

"…Garip bir kızsın."

Boynunu ısıran Meili'ye şöyle bir bakıp, Elsa'nın ifadesi yumuşadı ve Meili'nin intikamını almasına izin verdi.

Elsa akıl almaz bir kadındı. Berbat bir kadındı. Ve aynı zamanda iğrenç bir kadındı.

O kadar büyümüştü ki Meili onun yok olmasını istemiyordu.

Meili'nin hayatının akıl almaz, berbat, iğrenç bir parçasıydı.

Varlığı o kadar büyüktü ki ona Meili'nin hayatının bir parçası demek bile yetersiz kalırdı.

Eğer bu ortaya çıkacak ve ihlal edilecekse—eğer Elsa Gramhilde öldürülecekse, o zaman Meili Portroute da—