Asıl Sınav

“Ne halt ediyorsun sen! Emilia-tan’a ne yaptığını sanıyorsun?! Sapık! Pislik! Başpiskopos!”

Subaru, Stick Swinger’ın ellemelerine karşılık kükredi. O bir anlığına, o vahşi ve akıl almaz derecede güçlü adama duyduğu tüm korkuyu ve hayranlığı unutmuş, öfkeyle dolmuştu.

“Subaru, sakin ol! Betty nasıl hissettiğini anlıyor, ama daha yakından bak!”

“Ha?! Neye bakayım…”

“Ayaklarına.”

Beatrice onun kolunu çekti, Subaru’yu kendine getirdi. Beatrice’in dediğini yapıp adamın ayaklarına baktığında gözleri fal taşı gibi açıldı.

“Hareket etti. Hem de sadece bir adım değil.”

“Ah! Etti! Yaşasın! Ben kazandım!”

Emilia ellerini birleştirip havaya sıçradığında adam sustu.

Onun kutlamasına karşılık, buz büyüsü çiçeklere dönüştü, zaferini kutlarcasına açtı.

Adamın koyduğu, bir adım hareket etme şartını yerine getirmişti.

Bu, herkesin görebileceği kadar açıktı. Tabii söz konusu adam itiraz etmedikçe.

“Nasıl olursa olsun, zafer zaferdir… Peki ne yapacaksın?”

Emilia’nın aksine Subaru, adamın sözünü tutacağına dair pek umutlu değildi. Zaten yaşanmış onca şeyden sonra ondan çok şey beklemek zordu.

Ancak Subaru’nun endişelerine rağmen…

“Ah, yapacak bir şey yok. Ne dediysem o. Biraz sapıklık yapmak isterken ayağımın kayması komik değil ama olan oldu.”

“K-kabul edecek misin…?!”

“Beni ne sandın sen? Buna itiraz etseydim, en başta gösteriş yapmanın ne anlamı kalırdı ki? Sadece kötü görünürdüm. Toparlanma şansı kalmazdı. Sözümde durmazsam nasıl kadın tavlarım?”

“Şu anki halinle, nasıl kaybettiğin düşünülürse daha kötü görünmen pek mümkün değil sanki…”

“Defol git, ufaklık! Duydun beni! Sızlanmayı kes, ufaklık. Her neyse, şu afet kazandı. Onu geçireceğim. Ben böyle dedim, kurallar bunlar.”

Saçlarını hışımla karıştırdı ama Stick Swinger, yenilgisini hiç tartışmadan kabul etti.

Acaba cömert miydi yoksa berbat mı?

Her iki durumda da Subaru, bu soruyu kurcalamaya niyetli değildi.

Julius ve Anastasia onunla savaşırken nakavt olmuştu ama büyük ihtimalle, revire yapılacak bir ziyaretle çözülemeyecek bir şey değildi.

Bu katın sınavında gerçekten de pek bir şey yoktu aslında…

— “Peki sırada sen mi varsın, ufaklık? Yoksa iki veletten biri mi?”

“Eh?”

Subaru tam da bir sonraki kata çıkabileceğini düşünürken, adamın söylediklerini duyunca gözleri kocaman açıldı.

—Bir sonraki an, sanki havanın kendisi yanıyormuş gibi kokuyordu.

Bu adamın varlığı daha önceki haliyle kıyaslanamazdı bile. Her şeyin şimdiye kadar sadece çocuk oyuncağı olduğunu haykıran içgüdüleri, bu dramatik değişimi anlamakta Subaru’yu yavaşlattı.

“Kulede yedi kişi var. Senin kızın geçen ilk kişi.”

“ ”

“Peki benden geçmeyi bir sonraki kim deneyecek?”

Büyük Ülker Kütüphanesi’nin ikinci katı Electra’nın sınavı.

Süre: şartlı olarak sınırsız. Deneme hakkı: şartlı olarak sınırsız. Meydan okuyanlar: şartlı olarak sınırsız.

—Geçen: Emilia.

—Henüz geçemeyenler: Subaru, Beatrice, Julius, Anastasia, Meili, Ram.

—Sınav devam ediyor.