Kılıç Azizesi'nin Yükü

Yeniden buluşmak için sözleşmemişlerdi.

Ama yine de, o meydana gitse onu tekrar görebileceğinden emindi.

“Utanç verici.”

Theresia o konuşurken sessizce duruyordu.

Theresia da oradaydı; adamın tüm gücüyle savurduğu kılıcı iki parmağının arasına alarak durdurmuştu.

“Bana mı gülüyordun?”

“Cevap ver, Theresia… Cevap ver, Kılıç Azizesi Theresia van Astrea!!!"

Hiç de öyle bir niyeti yoktu. Ama bunu açıklamaya çalışmanın bir anlamı da yoktu.

Wilhelm üzerine atıldığında sıyrıldı. Pes etmeyi reddedince onu sayısız kez yere serdi. En sonunda, elinden aldığı kılıcının kabzasıyla vurulup dizlerinin üzerine çöktüğünde, nihayet konuştu.

“Artık buraya gelmeyeceğim.”

Gözlerini dolduran nefrete, şefkate, tüm o olumsuz duygulara katlanamıyordu.

“Yüzünde böyle bir ifadeyle kılıç sallama!”

Kılıcın güzelliğine ve çeliğin kıymetine herkesten çok inanarak kendini tamamen kılıca adamış olan Wilhelm'di. Theresia ise onun her şeyini bir kenara itip, tüm gücünü ayaklar altına alırken, kendi gücüyle nihayet bir anlayışa ulaştı.

Ona bu cevabı veren, Wilhelm Trias'tan başkası değildi.

“Çünkü ben Kılıç Azizesi'yim. Daha önce nedenini hiç bilmezdim ama şimdi nihayet anlıyorum.”

“Anla...dım...ngh.”

“Birini korumak için kılıç sallamak. Sanırım bu benim için de iyi bir cevap.”

Ölümcül gücüyle, iğrenç lanetiyle insanları korumak. Wilhelm'i korumak.

Onu korumak, ailesini korumak, halkı korumak ve ülkeyi korumak. Değerli bir Kılıç Azizesi olmak. Herkesten daha güçlü bir Kılıç Azizesi.

Çünkü ben en güçlüyüm. Çünkü Kılıç Azizesi en güçlüdür.

“Bekle... Theresia...”

Kendisine seslenen o seste neredeyse duracak gibi oldu ama vücudundaki her kası toplayarak dayanmayı başardı.

Ama yine de Wilhelm'in sesi kulaklarına ulaştı. Ve kalbine.

“Kılıcı senden çalacağım. Kutsamaları ya da rollerini unut. Kılıç sallamanın ne demek olduğunu... Bir bıçağın güzelliğini küçümseme, Kılıç Azizesi...!”

Onu çalmaya yemin etti.

O zaman bile, o hiç bitmeyen sanrı Theresia'nın zihninde yankılanıyordu.

Sanki kılıç tanrısı, Kılıç Azizesi'ni yenmeyi hayal etmeye cüret eden yeteneksiz kılıç ustasıyla alay ediyordu; tıpkı en soluk umutlarla kalbi sallanan sevgili kızıyla alay ediyormuş gibi.