Cevapsız Bir Soru

“Seni seviyorum, Wilhelm.”

Wilhelm ona hiçbir zaman doğru düzgün bir karşılık vermedi.

Yine de, duygularını kelimelerle ifade etmese de, her daim eylemleriyle gösterdi. Böylesi bir duruma ancak çok iyi kalpli ya da ona delicesine âşık bir kadın göz yumabilirdi; Theresia her ikisi de olduğundan, Wilhelm'in bu haline ses çıkarmadı.

Karıkoca olarak nazik, huzurlu bir yaşam sürdüler. Söz verdiği gibi, düellolarından bu yana Wilhelm, Theresia'ya kılıcını yeniden kuşanması için tek bir sebep bile vermedi. Theresia'nın da kılıca dair hiçbir bağlılığı kalmamıştı. Kılıç Tanrısı'nın sesini çoktan işitmez olmuştu.

Ancak zaman zaman içini bir huzursuzluk kaplardı.

Zira Kılıç Azizesi'nin kutsaması kaybolmamış, içinde yaşamaya devam ediyordu.

“Theresia.”

“Hımm.”

Ne zaman o huzursuzluğu hissetse, sanki bunu duyumsar gibi, Wilhelm onu sıkıca kollarına alırdı. Theresia'nın en derin korkularını gizlemeye çalıştığı pelerini sıyırır, zorla araya girerdi. İhtiyaç duyduğu da tam olarak buydu.

“Beni seviyor musun?”

Gelgelelim, o tek bir soruyu inatla cevapsız bırakmaya devam etti.