İç Çamaşırı ve Beklenmedik Bir Randevu

“Kahretsin, her şey ne kadar da karışıktı. Kahretsin o Roswaal'ı, beni sanki Buda'nın avucundaymışım gibi bir aşağı bir yukarı koşturup durdu!”

Banyoda, Subaru değiştireceği kıyafetlerin kollarına kollarını sokarken yüzü kıpkırmızıydı. Küvetteki uyum taraması hayal kırıklığıyla sonuçlanınca, Subaru banyodan ilk çıkan oldu.

Roswaal'la konuşurken gerilmişti ama uzun banyonun etkisiyle yüzü ağırlaşmıştı. Ne de olsa yarasının iyileşmesinin üzerinden henüz tam bir gün geçmemişti; biraz kansızlık beklemeliydi.

“Üstelik yarın feci ağrılarım olacak. Öğğ, kahretsin seni Ram; bunu unutma, geçen seferden daha iyi olmam beni köpek gibi çalıştırman gerektiği anlamına gelmez…”

“İstediğin gibi aklımda tutacağım.”

“Fwaaaah?!”

Subaru banyodan çamaşır sepetiyle çıkarken gelen bu tam zamanında yanıt, onu zıplatacak kadar şaşırttı. Ram banyonun önündeki koridorda dururken, zıplayan sepetten dağılan iç çamaşırları ayaklarının dibine düştü.

“Aman ne âlâ.”

Ram eğildi, Subaru'nun iç çamaşırını yerden aldı ve hemen yanı başındaki çöp kutusuna tıkıştırdı.

“Tam önünde çamaşırhaneye giden, sepetli bir adam duruyor, haberin olsun?!”

“Üzgünüm, onları elime aldığım an psikolojik bir tiksinti sardı beni. Tek bir an bile kaybetmeden onlardan kurtulmak zorundaydım.”

“Bütün bunlara rağmen, pek bir rahattın ha?!”

Subaru gözleri dolu dolu iç çamaşırını çöp kutusundan çıkardı ve Ram'a döndü. Ram'ın koridorda sakin sakin durduğunu görünce, başını eğip ne işler karıştırdığını merak etti. Ram da sorulmamış sorusuna yanıt verir gibiydi.

“Maalesef ben zaten banyo yaptım, bu yüzden ne kadar beklersen bekle, kıyafetlerim üzerimde kalacak.”

“Ben bir şey demedim ki!! Hem bu bir hizmetçi için ters bir durum değil mi?!”

“Şaka yapıyorum. Sadece Usta Roswaal'ın işi bitirmesini bekliyorum ki giyinmesine yardım edeyim.”

“Bu onu biraz fazla şımartmak oluyor. Eminim kendi kendine giyinebilir.”

Görünüşe göre bu dünyada, hayatlarında tek bir ayakkabıyı bile bir hizmetçi giydirmeden giymemiş insanlar vardı. Roswaal da kesinlikle bu tanıma uyuyordu.

“Sakın bana ikinizin de o tuhaf makyajı yapmasına yardım ettiğinizi söylemeyin. Zaten az olan güvenim daha da sarsılıyor.”

“Benim yanımda Usta Roswaal'a karşı saygısızlık yapılmayacak. Bir dahaki sefere seni şaplaklarım.”

Bu, samimi bir uyarı gibi gelse de, şaka yapmadığını görünce ciddiye alması gerektiğini anladı.

Aslına bakılırsa, Ram lüks dairedeki işlerini büyük bir özen ve sabırla açıklamıştı ama aynı soruyu iki kez sorarsa onu domuz ahırında çalıştıracağını ima eden bir bakışı vardı.

“O zaman kendimi bu dertten kurtarayım… Affedersiniz. Yarın görüşürüz.”

“Basuru, sonra ne yapacaksın?”

“Sadece uyumaya gidiyorum. Sabah erken oluyor ne de olsa? Kahretsin. O sabahlar gerçekten zor.”

Subaru'nun isyankâr ama bir o kadar da yorgun yanıtı üzerine Ram biraz başını salladı ve gözlerini kapattı.

Subaru, sessiz Ram'a söylemek istediği bir şey olup olmadığını tam soracaktı ki, Ram gözlerini açtı.

“O zaman odanda bekle. Sonra orada olacağım.”

Subaru'nun yanıtı oldukça afallamış geliyordu.

“Ha?”