Cadının Kızı

—Ne var ki? Bana öyle dik dik baksan bile sana hiçbir şey vermeyeceğim.

Yabancı anılar, suratsız bir kızdan gelen ters bir bakışla başladı.

Kızın sevimli bir yüzü vardı. Işığın içinde erimiş gibi kremsi saçları, neredeyse içini görebileceğiniz kadar beyaz bir teni vardı. Yuvarlak gözleri soluk maviydi; görünüşünü tek bir kelime özetleseydi, bu 'güzellik' olurdu.

Saçları iki büyük, uzun bukle halinde ayrılmıştı ve giydiği kabarık elbise onu bir resimli kitaptan fırlamış bir prenses gibi gösteriyordu. Aslına bakılırsa, konumu da itibarı açısından bundan pek farklı değildi.

Bu kız ona böyle keskin gözlerle döndüğünde, Ryuzu tamamen soldu.

İkisini kıyaslamak bile hadsizlik olsa da, karşısındaki kız ondan çok daha asildi. Ryuzu hem görünüş hem de kıyafet açısından yetersizdi ve yaşlarının benzer olması utancı daha da artırıyordu.

Hıh. Yine mi sessizsin? Sıkıcı, korkak bir kız mısın acaba?

Kız, yüzü yere dönük, kıvranan Ryuzu'ya memnuniyetsizlikle hıhladı. Bu suratsız tavır, sevimli görünüşüyle çelişiyordu ama sözleri yine de iğneler gibi Ryuzu'nun kalbine saplandı.

Onu inciten hakaretler değil, hayal kırıklığıydı. Ryuzu nefes almakta zorlanıyordu.

Beatrice, bu tavır da ne? Sana böyle davranmayı mı öğrettim ben?

Ah, diye iç geçirdi Ryuzu, tuttuğu nefesi bırakırken.

***

Kızın arkasından, yani tam da Ryuzu'nun önünden biri seslenmişti. Yerleşimin arka kısmındaki bir kulübeden çıkan, bembeyaz bir aura yayan bir kadındı bu.

Uzun, parlak, doğal beyaz saçları ve ışık değmemiş gibi duran bir teni vardı. Sadece gözleri, dudakları ve giydiği uzun etekli elbise ona zar zor renk katabiliyordu, yine de bundan fazlasına ihtiyaç duymayan bir güzelliğe sahipti.

Leydi Echidna.

Ryuzu, hamisi Cadı—Echidna'nın adını söylerken aceleyle başını eğdi. Ryuzu'ya bir göz atan Beatrice adındaki kız, büyük bir aceleyle arkasını döndü.

Ah, şey… Y-yanlış anladın, Anne! Betty hiçbir şey yapmadı… Ama bu kız, o—!

Eğer hiçbir suçun yoksa, bu kadar telaşlanmana gerek yok. Sadece gerçekleri doğru bir şekilde aktarman yeterli. Gerçekten yanlış bir şey yapmadıysan, tereddüt etmene gerek kalmazdı, değil mi? Yanılıyor muyum?

Belki de öyle…

Echidna duygusal değildi ama sessiz, kararlı ve katıydı. Ryuzu bunu ilk başta kızına karşı sert olmak olarak yorumlardı ama Beatrice'in somurtkan yüz ifadesi ona aksini düşündürdü.

Betty dışarıda sessizce bekliyordu, tıpkı senin istediğin gibi, Anne. Sonra bu kız Betty'yi uzaktan izliyordu… bu yüzden Betty, onun Betty ile bir işi olup olmadığını merak ederek onu yanına çağırdı.

Anlıyorum. Peki, sen ne diyorsun?

Şey…! E-evet, bir bahanem yok. Çok kaba davrandım…

Beatrice'in çocukça açıklaması doğruydu. Ryuzu, Beatrice'i yerleşimin kenarında gördüğünde kıza dalgın dalgın bakmıştı. Beatrice bunu sorun etmiş, bu da mevcut duruma yol açmıştı.

Leydi Beatrice'in alacakaranlıktaki görüntüsüne vurulmuştum… Üzgünüm.

Vurulmuş, öyle mi…? Beatrice, Ryuzu'nun anlattıklarını onaylıyor musun?

Şeyyyy…

Sana, bir çocuğa, daha yetişkin gibi davranmanı söylemek doğru olmaz ama tavrında hoşgörü eksikliği var. Gerçekten özel birisin, ama bu başkalarını küçük görmen için değil. Bunu sık sık söylüyor gibiyim.

Ryuzu'nun cevabını aldıktan sonra, Echidna, Beatrice'e sert bir uyarıda bulundu. Beatrice oldukça morali bozuk görünse de, Ryuzu bunu fark edemeyecek kadar büyük bir paniğin içindeydi.

***

—Büyük Cadı Leydi Echidna'nın adını bizzat hatırlayacağını hiç düşünmemişti.

Ryuzu küçük bir köyde yaşıyordu ama varlığı hepsinden küçüktü. Bir havari olarak, Açgözlülük Cadısı'nın bizzat adını hatırlamasının verdiği sevinçle kalbinden bir titreme geçtiğini hissetti.

Bundan sonra işleri Geuse'a bırakacağım. Sana uygun rehberliği sağlamak için çok çalışacağından eminim.

…Betty Geuse'u pek sevmiyor.

Rolü göz önüne alındığında, senin tarafından sevilmemesi, tam da dilediğim ve umduğum değerlendirmedir.

Beatrice'in tiksinmiş yüzüne gülümseyen Echidna, ardından Ryuzu'ya döndü.

Bu, Ryuzu'nun kalbinin yerinden fırlamasına neden oldu. Konuşma fırsatlarını hep kaçırır, tereddüt ederek bu tür yerlerden uzaklaşmak için uygun bir bahane bulurdu; bu yüzden Echidna'nın ona tekrar dikkat etmesi şaşırtıcıydı.

Bu senin için oldukça şok edici olmalı, değil mi Ryuzu? Bu kız, Beatrice, benim… O benim için bir kız evlat gibi. Gördüğün gibi, henüz doğru düzgün görgü kurallarını öğrenemedi, utanç verici bir durum.

Kız evlat gibi değilim—senin kızınım!

Pekala, öyle bir şey işte. Bundan sonra onunla buraya daha sık geleceğime inanıyorum. İkiniz de muhtemelen birbirinizi daha sık göreceksiniz, bu yüzden ikinizin iyi anlaşmasını isterim.

E-evet. Bana bırakın, Leydi Echidna…!

***

Cadı'dan bir rica almakla onur duyan Ryuzu, gözleri sevinçle parlayarak başını salladı.

Ryuzu'nun kabulü, Echidna'nın memnuniyetle başını sallamasına neden oldu. Arkasından, Beatrice minicik bir sesle kederle mırıldandı.

…Betty tek başına da gayet iyi değil miydi acaba?