Kanat Sesleri

İki küçük kız kardeşimden küçüğü olan Tsukihi Araragi, yolda yürüyen biri gibi durmazdı pek. Ama bunu söylerken, yol olmayan bir yolda yürümenin ya da hayatta yeni çığırlar açmanın havalı bir anlamını uyandırmaya çalışmıyorum. Nasıl desem? Sanki hafifçe, havada süzülürcesine, uçuyormuş gibi ilerlerdi.

Bu, abisi olarak benim kişisel görüşümdü sadece.

Buna bir bakış açısı demek bile abartı olurdu.

Gerçi onu tanıyan hemen herkesin, bir kuş gibi süzülüp duran, ele avuca sığmaz biri olarak düşündüğüne eminim.

Ele avuca sığmaz, anlaşılması zor.

Kuşların uçabildiğini herkes bilir ama asıl büyüleyici olan şey, görünüşe göre daha uçmadan önce uçma yeteneğiyle donatılmış olmalarıydı. Buna ön adaptasyon diyorlar.

Bu yetenek olmasa asla uçamazlardı, dolayısıyla bu gayet doğal. Yine de düşününce tuhaf. Kuşlar sürüngenlerden ayrılmadan, uçmadan önce, uçmaya zaten hazırdılar.

İşin aslına bakılırsa, bu evrimden çok, uykuda bekleyen bir yetenek değil miydi? Bir gün gökyüzünde süzüleceklerini bilerek, kendilerini usulca hazırlamışlardı. Evrim, koşullara adapte olarak gerçekleşen doğal seçilim süreci olması gerekirken, onlar potansiyel koşulları öngörüp buna önceden uyum sağlamışlardı.

İşte bu türden kurnazca bir öngörü, küçük kız kardeşimi hatırlatıyor bana. Ayakları yere sağlam basmıyor olabilir ama bu da onun kuşvari özelliğine katkıda bulunuyor sadece.

Onun gibi birine sormak anlamsız olabilirdi ama yine de sordum.

“Tsukihi, yürüdüğün yolu nasıl görüyorsun?” Yolu yere bitişik olmasa bile, gökyüzünün de yolları olmalıydı.

İzleri olmalıydı.

Uçaklar bile belirli zamanlarda sabit rotaları takip eder, hava direncini ve rüzgarın yönünü dikkate alarak önceden belirlenmiş uçuş yolları boyunca ilerlerler. Bu yüzden Tsukihi bile, bir bulut gibi süzülerek ilerlese de, ona pusula görevi gören bir yola ya da bir yol kavramına sahip olmalıydı.

Soruyu sormamın nedeni buydu.

Ancak.

“Gökyüzünde yol yok, abi,” diye yanıtladı Tsukihi. “Olsa bile görmezden gelirdim. İşleri olması gerektiği gibi yapamıyorum ben.”

Küçük kız kardeşim, hayal ettiğimden bile daha riskliydi.

Eğer bir uçak değil de bir kuş olmakta kararlıysa, bir jet motoruna kapılıp büyük bir kazaya neden olması neredeyse kesin gibiydi.