Şafaktan Önceki Karanlık

Yeraltı, gökyüzünden bile daha maviydi.

Nebulis Sarayı'nın tecrit edilmiş bloğu.

Doğal bir kireç taşı mağarasından oyulmuş geniş koridorda yankılanan tek ses, tavandan damlayan su damlalarıydı.

Masmavi bir yeraltı gölü... Kaynak suyu pürüzsüz ve berraktı. Derinlerde, suyun en dibinde mavi bir ışıltı oynaşıyordu. Toprağın derinliklerinden fışkıran yıldız enerjisi bu yeraltı gölüyle taşınıyor, suya o büyüleyici mavi tonunu veriyordu.

Tık.

Engebeli eğimde sert bir ayak sesi çınladı.

Sessiz adımlar, gölün üzerine kurulmuş köprü boyunca ilerledi. Köprünün bittiği yerde devasa, camdan bir tabut yükseliyordu.

Şeffaf tabutun içinde henüz on üç, on dört yaşlarında gösteren bir kız çocuğu yatıyordu.

"Yüce Kurucu."

Maskeli adam kızın önünde saygıyla eğildi.

Yanında sadece iki saray muhafızı vardı. Hanenin liderini temsil eden Lord Mask, cam tabuta doğru ağır adımlarla yaklaştı.

"Vakit geldi. Uyanma vaktiniz yaklaşıyor."

Güneşten bronzlaşmış teni, dalgalı sedef rengi saçlarıyla uykuda olan kıza baktı. Uykusunda bile çocuksu, sevimli bir yüzü vardı.

Ancak... Lord Mask pekala biliyordu. İlk bakışta sıradan bir kız çocuğunu andıran bu bedenin içinde, dünyanın en korkunç kini uyuyordu.

Kurucu Nebulis...

Zamanında İmparatorluk başkentini bir yangın yerine çeviren kadındı o. En güçlü, en kadim yıldız büyücüsüydü. İmparatorluk tüm yıldız büyücülerine cadı derdi ama onun adı bambaşkaydı. O, Büyük Cadı'ydı.

"Mevcut kraliçenin önderlik ettiği Lou hanesinin adamları bize karşı çıksa da engelleri aşmanın elbet bir yolunu buluruz."

Tabutu kapalı tutan metal asma kilitlerden birini çıkardı. Sonra bir diğerini... Kilitleri teker teker söküp aşağıdaki gölün derinliklerine fırlattı.

Son kilit de açıldı.

Üzerinde kraliçenin simgesi olan son kilide bakıp alaycı bir tavırla gülümsedi.

"Dünyanın en merhametsiz gazabı... İmparatorluk'u yok etme arzusu..."

Kurucu ve onun soyundan gelenler.

En eski ve en yeni cadılar, kaos dolu yeni bir çağa doğru sürükleniyordu.