Sarsıntı

Nakliye helikopterinin içinde…

Başkente doğru ilerleyen hava taşıtında, Risya eliyle 907. Birim'i yanına çağırdı.

“Mismis, Isk, Jhin-Jhin ve Nene. Konuşmam gereken önemli bir konu var, o yüzden bir an için buraya gelin.”

“Bu hiç hayra alamet değil.” Jhin ilk ayağa kalkan oldu. “Daha önce hiçbir şeyi 'önemli bir konu' diye adlandırdığını duymadım. Lord'un nasıl göründüğü konusunda bile ağzını eğip bükmezdin… Yani bu kesinlikle kötü bir şey, değil mi?”

“Aynen öyle. Şunu baştan söyleyeyim: Çok kötü bir şey.” Risya omuz silkti. Her zamanki kaygısız tavrı bile sanki bir sıkıntıyla yoğrulmuştu. “Şunu sorayım sana, Mismis: Elletear'ın İmparatorluk'a verdiği zararın ne kadar kötü olduğunu düşünüyorsun?”

“Ne? Şey…” Komutan Mismis düşünmeye başladı. “İmparatorluk meclisinden sorumlu Sekiz Büyük Havari yok oldu… yani İmparatorluk'un üst yönetimi kaosta, sanırım?”

“Doğru. Bir şeyi doğru bildin.”

“Sekizinci kayıt noktasında konuşlanmış birlikleri de saf dışı bıraktı, bu da İmparatorluk güçlerine zarar vermiş olmalı.”

“Yarı doğru.”

“……Ha?”

“Sadece zarar vermekle kalmadı, ağır bir kayıp bu. Buna 'muazzam' demek bile abartı olmazdı. Lord'un hemen başkente dönmesine yetti.”

Helikopterin penceresinden Risya, İmparatorluk'un sokaklarına baktı.

“Şimdi sana sorayım, Isk.”

“Neyi soracaksın?”

“Elletear, İmparatorluk meclisinde, yerin beş bin metre altında Havarilerle savaştı. Prenses Sisbell'in Aydınlanma gücünü kullanarak bunu gördün, değil mi?”

“Evet.”

“Peki, bunda seni rahatsız eden hiçbir şey olmadı mı? Mesela, Elletear yerin beş bin metre altına indi. İnsan olmadığı için oraya inmesi tek başına garip değil, peki ama bunu nasıl yaptı?”

“Şey, yüzeyden—”

Durakladı. Bilinçli olarak durmamıştı. Konuşmaya başladığı bir an, aklına belirli bir ihtimal gelmiş, boğazını düğümlemiş ve sesini kesmişti. İmparatorluk meclisine ulaşmak için yer altına inmesi gerekiyordu.

Bu aşikârdı.

……Ama bir düşün.

……İmparatorluk meclisinin hemen üstünde ne var?

Daha fazla düşünmesine gerek kalmamıştı. Çünkü Sekiz Büyük Havari tarafından çağrıldığında, her zaman İmparatorluk güçlerinin üssüne gitmişti.

“Merkez üssü…”

“Evet. Hepinizin eğitim aldığı ve meclis toplantılarının yapıldığı yer orasıydı. Elletear o noktayı delip geçti. Hem İmparatorluk'u hem de Egemenlik'i yok etmeyi planlayan birinin, hiçbir şey yapmadan oradan geçip gideceğini mi sanıyorsun?”

“…”

Yanağından aşağıya bir ter damlasının süzüldüğünü hissetti. Sekizinci kayıt noktasında olanların görüntüsü, istemese de aklına geliyordu. Elletear için merkez üssündeki binlerce asker, avdan başka bir şey değildi. Eğer onlarla karşılaşsaydı, kesinlikle...

“Risya, şaka yapıyorsun, değil mi?” Komutan Mismis, dudakları titreyerek sordu. “Yani… merkez üssündeki insanlar bile mi…”

“Yüzde yirmisi.” Risya'nın yanıtı olabilecek en doğrudan şekildeydi. “Elletear üsse girdiğinde, personelin yaklaşık yüzde altmışı oradaydı. Geri kalanlar, bizim gibi görevde ya da iş seyahatindeydi. Yani… onu durdurmaya sadece birkaç düzine asker gitmişti, ama saldırıya yakalananlar sadece onlar değildi. Yan kayıplarımız oldu.”

Elletear, henüz tanımlanamayan gücünü kullanmıştı. Bu güç, üssün her yerine bir şok dalgası gibi yayılmış, diğerlerini de beraberinde sürüklemiş olmalıydı.

“Belirtileri aynı. Koma halindeler.”

“Yüzde yirmisi mi?” Jhin yerine geri oturdu ve derin bir iç çekti. “Genel kabul gören teoriye göre, bir organizasyon personelinin yüzde otuzunu kaybettiğinde işlevini yitirir. Savaş alanında ise bu, tamamen yok olmak anlamına gelir. Peki, personelin yüzde yirmisini kaybetmek hakkında ne düşünüyorsun, Aziz Müride Hanım?”

“Kaosun ve işlevsizliğin eşiğindeyiz.” Risya alaycı bir şekilde gülümsedi. Sesinde alışılmadık bir sabırsızlık vardı. “Ve tabii ki, o yüzde yirminin içinde liderler ve komuta kademesi de vardı. Komuta zinciri neredeyse felç olmuş durumda. Asıl söylemek istediğim şu ki, üssün halini gördüğünüzde şaşırmayın.”

Tam da lafı açılmışken, Risya aşağı baktığında, üs görüş alanına girdi.