Sonsöz

Şu dünyada gerçekler ve sahteler olduğu aşikâr, ama derinlemesine düşününce, bu iki kavramın bir bütünün parçası olduğunu görürüz. Zira sahteler, ancak gerçekler var olduğu için var olabilir ve ara sıra bir sahte ortaya çıkmazsa, gerçeğe gerçekten "gerçek" diyebilir miyiz, emin değilim. Tıpkı süper kahraman hikâyelerinde olduğu gibi; er ya da geç bir sahtekâr, bir sahte kahraman boy gösterir. Ancak bunu bir adım öteye taşırsak, sahteler var olsa da gerçeğin varlığının şart olmadığını belirtmek gerekir. Eğer gerçek, bir ideali temsil ediyorsa ve sahteler de o ideali gerçekleştirme çabalarıysa, belki de gerçeğin hiç var olmaması daha iyidir. Gerçi bu biraz ileri gitmek olabilir ama gerçek bir idealsa, onun bir yanılsama olup olmadığını da sorgulayabiliriz. Elbette, insanların gerçek diye yücelttiği şey, bir idealin peşinden koşmakla başlamış olmalı; yani en başından beri gerçek değildi. Yine de gerçeğin değerini, insanlar üzerindeki etkisi olarak kabaca tanımlarsak, belki de gerçekleri doğuran, en nihayetinde gerçeğin kendisidir. Yukarıdakiler göz önüne alındığında, gerçek ve sahte kavramlarının bir çift oluşturduğunu söylemektense, aynı madalyonun iki yüzü olduklarını belirtmek daha doğru olabilir.

İlk bölümdeki gibi, bu kitabı da yüzde iki yüz bir hobi olarak yazdım. Ancak ister bir çift olsunlar ister aynı madalyonun iki yüzü, oldukça farklı hissettirdiler. Kurgu işi, ürkütücü bir alan. Aslında, ana hikâyenin sonsözleri olarak kaleme alınan bu romanlar, BAKEMONOGATARI'nin varlığını varsayarak yazıldı. Buna rağmen, BAKEMONOGATARI'yi okumadan da anlaşılamazlar mı diye soracak olursanız, şaşırtıcı bir şekilde durum böyle değil gibi. Gerçi kimileri, bunların roman olarak bile tutunamadığını iddia edebilir. Ama Araragi kız kardeşler hakkında yazmak son derece keyifliydi; kalemim adeta sayfalar üzerinde uçuştu. VOFAN'ın o güzel kapakları sağlaması ve tüm okuyucular dâhil, bu kadar çok kişinin kişisel bir hobinin peşinden gitmeme bu denli hoşgörü göstermesi karşısında mahcup hissetsem de, inişli çıkışlı zamanlara rağmen Araragi haremindeki tüm üyelerin iyi olduğu bu sonsöz başarıyla tamamlanmış oldu. İşte bu, “Son Bölüm: Tsukihi Phoenix” başlıklı NISEMONOGATARI, Kısım 02 idi.

Bir şey daha. Bu kitabın "son bölüm" olduğu konusundaki tüm ısrarına rağmen, itiraf etmeliyim ki iki bölüm daha yazmaya karar verdim. Mayoi Hachikuji ve Tsubasa Hanekawa hakkında daha fazla şey öğrenmek isteyenler bana eşlik eder umarım. Şimdi, acaba kaç kişi vardır aranızda?

NISIOISIN