Sonsöz

Herkese merhaba! Ben mikawaghost! Arkadaşımın Küçük Kız Kardeşi Bana Takmış Durumda (kısaca ImoUza) serisinin bu cildi korku temalı olduğu için, sizlerle gerçekten yaşanmış, tüyler ürpertici bir hikâye paylaşmak istedim.

Okuyucularımın zaten bildiği gibi, ImoUza, liseli gençlerin romantik, komik ve bazen de oldukça yaratıcı işlerle gençliklerini yaşadığı bir hikâye. Liseli kız karakterleri olabildiğince gerçekçi kılmaya çalıştım (bu da hikâyeye derinlik kattı) ve kurgu olmasına rağmen garip bir şekilde gerçekçi bir anlatım yakalamayı hedefledim. Ancak bu karakterlerin gerçek, günümüz liselileri gibi olmasını istiyorsam, kaçınamayacağım tek bir konu vardı:

Boba çayı.

Bu sonsözü, boba çayının son derece popüler olduğu Ekim 2019'da yazıyorum. Sıradan liseli kızları anlatan bir hikâyede boba çayından bahsetmemek büyük bir özensizlik olurdu.

Bu yüzden, editörümle birlikte Roppongi'deki belirli bir boba çayı dükkanına gittik, yayınevinin kesesinden içmek üzere (masrafları gerçekten karşılayıp karşılamadıkları ayrı bir meseleydi, hiç kontrol etmedim ama boş verin). Çok lezzetliydi ve neden bu kadar popüler olduğunu anladım. Görmek inanmaktır derler, karşı çıkanlar da sadece Instagram takipçisi kasmak için alınan bir içecek olduğunu söylerler ama tadının güzel olmasına şaşırdım. Üstelik sevimli de görünüyordu.

İlk boba çayı deneyimimden sonra, nihayet masama döndüm ve bir bölüm başlığı yazdım.

Ne kadar da etkileyici bir başlık, diye düşündüm.

Boba çayını hiç denememiş olsaydım ve hakkındaki tüm bilgim Twitter'daki birkaç gönderiden ibaret olsaydı, asla böyle bir başlık bulamazdım. Gözlerimde ateşli bir tutkuyla, gerçek hayat deneyimlerimden ilham alarak yazmaya başladım. Başarmıştım. Boba çayı hakkında yazmaya yetkin hale gelmiştim. Sonunda, taslağım hazırdı.

“İşte liseliler böyle yazılır! İşte modern çağın romantik komedisi böyle kaleme alınır!”

Taslağımı editörüme uzattım, yüzümde "kendini beğenmişlik" ifadesiyle. Editörüm, az sonra taslağı şu yorumla geri gönderdi:

“Biliyorsun, o ‘bubble tea’, ‘bobble tea’ değil, değil mi?”

Donakaldım.

“Anlıyorum, yani hiçbir şey bilmeden bir trend hakkında yazmaya çalışıyorsun, üstelik o kadar da küstah görünüyordun. Ne kadar çabaladığın da çok belli oluyor! Ne o, bir porsiyon boba çayı içince oradaki her liseli kızın zihnine girmiş mi sandın kendini? Pfft.”

“Şimdi Iroha gibi konuşmaya çalışıyorsun diye bunu görmezden geleceğimi sanma, aptal! O sevimli olduğu için sinir bozucu olmaktan kurtuluyor ama sen sadece sinir bozucusun!”

(Bu mesajları biraz abartıyor olabilirim. Aslında bundan çok daha kibardım. Sanırım editörüm de bunların hepsini birebir söylemedi ama bana öyle geldi.)

Şimdi, "bubble" yerine "bobble" demek komik bir hikâye oluyor, ama o zamanlar o kadar utanmıştım ki yüzüm kıpkırmızı kesildi ve Roomba'mın daha yeni temizlediği zeminde yuvarlanıp durdum, bağırarak.

Korkunç bir hikâye değil mi?

Unutmayın, bu sefer güncel jargonla hata yapan bendim, ama sonraki sefer bu siz olabilirsiniz. İşte o zaman benim utancımın boyutunu tam olarak anlayacaksınız.

Teşekkür zamanı.

İlk olarak, çizerim tomari-sensei'ye. Bu cilt için çizdiğiniz harika resimler için size ne kadar teşekkür etsem az. Son zamanlarda, editörüm ve ben, tanrısal resimlerinizden birini daha gönderdiğinizde "Tanrımari" terimini kullanıyoruz (Bu, "tanrısal" ve "tomari-sensei" kelimelerinin birleşimi). Sonraki çalışmalarda da sizinle birlikte olmayı dört gözle bekliyorum, eğer siz de isterseniz!

Editörüm Nuru-san'a. GA Bunko'nun yayın departmanındaki herkese. Satış departmanındaki herkese. Eserimi satmaktan heyecan duyan mağaza çalışanlarına ve bu kitabın yayımlanmasında emeği geçen herkese. Çok teşekkür ederim!

Bu kitabı satın alan ve/veya okuyan herkese teşekkür ederim! Gerçekten minnettarım!

Japonya'da dördüncü ciltle birlikte özel bir drama CD'si verilecek. İşler gerçekten heyecanlanmaya başlıyor! Sonraki zamanlarda da ImoUza'yı desteklemeye devam etmenizi umuyorum!

Benden bu kadar,

mikawaghost