İlişkiler gereksizdir. Arkadaşlar da öyle; yani birden fazlasına hiç gerek yok. Sevgili konusu ise tamamen zaman kaybı. Çoğu insanın gençliğini yaşama şekli korkunç derecede verimsiz. Ben çok uzun zaman önce, hayatta öne geçebilmek için gereksiz olan her şeyi hayatımdan çıkarmaya karar verdim. Bütün bunlara rağmen, verimliliğin kitabını yazmış ben, yani Ooboshi Akiteru, kendimi sürekli apartman daireme sızıp duran bir kızla uğraşırken buluyordum.
Kohinata Iroha. Kız kardeşim değildi, arkadaşım değildi ve kesinlikle sevgilim de değildi. Arkadaşımın küçük kız kardeşinden başka hiçbir şey değildi benim için.
Sinir bozucu ve tam bir baş belasıydı. Üstelik herkesten sakladığı, kalbinin derinliklerine gömdüğü bir sırrı vardı: Gizemli mobil oyun geliştirici ekibi Beşinci Kat İttifakı'nın gizli bir üyesiydi.
Ben bu grubun yapımcısıydım. Gerçek adı Kohinata Ozuma olan OZ, ekibin dahi programcısıydı. Çizerimiz Kageishi Sumire, yani Murasaki Shikibu-sensei idi. Senaristimiz ise her ne hikmetse bize katılmaya karar vermiş, çok satan bir light novel yazarı olan Makigai Namako'ydu. Grubun çekirdek kadrosunu biz dördümüz oluşturuyorduk.
Oyunumuz Koyagi: Ağladıklarında, sevimli karakterleri korku temasıyla harmanlayarak piyasadaki büyük bir boşluğu doldurmuştu. Kısa sürede dilden dile yayılarak muazzam bir oyuncu kitlesine ulaştı.
Kohinata Iroha ise oyundaki karakterlere hayat veren o gizemli seslendirme sanatçısıydı. Kadın erkek, genç yaşlı demeden her bir karakteri olağanüstü bir yetenekle seslendiriyordu. Bu sektöre olan ilgisini açıkça dile getirmesi imkansız olduğu için ona bu fırsatı ben sunmuştum. Karşılığında bir beklentim yoktu; sadece toplumun, insanları yeteneklerini çöpe atmaya zorlamasından nefret ediyordum. Hayat felsefem olan verimsizlikten ve gereksiz her şeyden kaçınma ilkesini uyguluyordum, hepsi bu.
Dediğim gibi, bir karşılık beklemiyordum ama görünüşe göre Iroha, bir insanın olabileceği en sinir bozucu şekilde davranarak borcunu ödemeye kararlıydı. Apartman daireme kafasına göre dalıyor, kadınsı hatlarını kullanarak beni zor duruma düşürüyor, benimle dalga geçip duruyordu. Saymakla bitmezdi. İşin kötüsü, bunu özellikle bana yapıyor gibiydi ki bu da durumu daha da çekilmez kılıyordu.
Yine de hayat kendi rutininde akıp gidiyordu. Ta ki o nakil öğrenci ortaya çıkana kadar.
Tsukinomori Mashiro.
Büyük eğlence şirketi Honeyplace Works'ün başkanı olan amcam Tsukinomori Makoto'nun kızıydı. Yani kuzenimdi. Eve kapanıp dış dünyadan soyutlandığı hayatını değiştirmek için bizim okula nakil olmuştu. Beşinci Kat İttifakı olarak onu yeniden topluma kazandırmak için elimizden geleni yaptık. Yol boyunca epey sorun yaşasak da sonunda bizi kabullendi ve daha iyi bir hayata doğru ilk adımını attı.
Fakat sonra...
“Seni seviyorum. Bu dünyadaki herkesten çok.”
Hiç beklenmedik bir anda gelen bu itiraf, tüm Beşinci Kat İttifakı'nda fırtınalar koparmak üzereydi.
Bölüm Tartışması
0 yorumHenüz yorum yok. İlk tartışmayı sen başlat.