Ustalık Meseleleri

Bir gün durup dururken Roxy'ye sormaya karar verdim:

"Sadece 'Bayan' demek yerine size 'Usta' diye hitap etsem daha mı iyi olur?"

Roxy yüzünü tuhaf bir şekilde ekşitti. "Hayır, hiç gerek yok. Eminim beni yakında kolayca geçeceksin."

Roxy'den daha iyi olabilecek kadar yeteneğim mi vardı? Bu düşünce bile beni kızartmaya yetti.

"Ne de olsa, güçleri seninkinden aşağı olan birine 'Usta' demek tuhaf olurdu," diye ekledi Roxy.

"O kadar da tuhaf olduğunu sanmıyorum."

"Şey, benim için tuhaf olurdu. Benden açıkça daha iyi olan birinin bana 'Usta' diye hitap etmesinin utancıyla asla yaşayamazdım."

Ah. Demek bütün mesele buydu, öyle mi? "Bunu kendi ustandan daha güçlü olduğun için mi söylüyorsun, Bayan Roxy?"

"Dinle, Rudy: Usta, sana öğretecek başka hiçbir şeyi kalmadığını söyleyen ama yaptığın her şeye burnunu sokup akıl veren kişidir."

"Siz öyle yapmazsınız ki, Bayan Roxy."

"Yapabilirim."

"Yapsanız bile onur duyardım." Roxy bana bir şeyler hakkında tavsiye verdiğinde her zaman kendinden oldukça memnun görünürdü; ona iltifatlar yağdırırken benim de yüzümde epey geniş bir sırıtma vardı herhalde.

"Ah, hayır. Kendi öğrencimin yeteneklerine karşı bu kadar içerlersem ağzımdan ne çıkacağı belli olmaz."

"Ne gibi şeyler?"

"Benim sadece pis bir iblis olduğum gibi şeyler, ya da senin sadece bir taşralı hödük olduğun gibi."

Vay canına, Roxy bana gerçekten bunu mu söyledi? Ona biraz üzüldüm. Ne de olsa ayrımcılığa uğramak hoş bir şey değildi. Ama sanırım biriyle olan ilişkinde bir hiyerarşi olduğunda böyle olur.

"Sorun olmaz," dedim. "Sadece benden daha iyiymiş gibi davranın!"

"Sadece yaşlı olduğum için havalı ve üstün davranacak değilim! Böyle bir yetenek dengesizliğiyle usta-öğrenci ilişkisi kurmaktan rahatsızım!"

Beni çabucak reddetti; görünüşe göre ustamla olan bağım kötüye gitmişti. İçimden, ne olursa olsun onu yine de ustam olarak görmeye karar verdim. Ne de olsa, o hala gençlik izleri taşıyan ve okuyarak öğrenemediğim her şeyi bana doğru düzgün öğretebilecek bir kızdı.