Aile Acil Toplantısı

Zenith hamile olduğunu öğrenmişti. Bir erkek ya da kız kardeşim olacaktı. Ailemiz büyüyordu. Ah, Rudy, ne kadar şanslısın!

Son birkaç yıldır Zenith, başka çocuk sahibi olamama konusunda endişeliydi. Arada sırada, artık çocuk doğuramayacağına dair kendi kendine konuştuğunu ve iç çektiğini duymuştum. Fakat yaklaşık bir ay önce, yiyecek aşermelerinde bir değişiklik, mide bulantısı, kusma ve genel bir yorgunluk duyusu baş göstermişti – yani, klasik sabah bulantısının belirtileri. Bu hisler tanıdıktı ve doktora yapılan bir ziyaret, kendi teşhisinin neredeyse kesinlikle doğru olduğunu teyit etti.

Bu haberle Greyrat hanesi bir anda hareketlendi. Erkek olursa adını ne koyacağız? Kız olursa ne olacak? Hâlâ odalarımız var, değil mi? Ah, Rudy'nin eski kıyafetlerini ve elden düşmeleri kullanabiliriz. Konuşulacak konuların sonu gelmiyordu.

Sayısız gülümsemeyle dolu, sevinçten kabaran bir gündü. Dürüst olmak gerekirse, küçük bir kız kardeşim olmasını umarak çok mutlu olmuştum. Küçük bir erkek kardeş, tüm değerli eşyalarımı (beyzbol sopasıyla) kırabilirdi.

Sorunlar ise yaklaşık bir ay sonra ortaya çıktı.